Zastrzeżenie prawne
Strona została przetłumaczona maszynowo przez serwis eTranslation Komisji Europejskiej w celu ułatwienia użytkownikowi zrozumienia treści tekstu w języku obcym. Proszę zapoznać się z warunkami korzystania z serwisu.
Panpepato
Panpepato jest typowym deserem tradycji wiejskiej, przygotowywanym w okresach wakacyjnych. Pierwsze ślady pisanego przepisu Panpepato pochodzą z lat osiemdziesiątych, ale jego pochodzenie sięga XVI wieku. Jego pochodzenie jest być może jeszcze bardziej oddalone i musi być identyfikowalne na wschodzie. Prawdopodobnie przyczepy kempingowe przewożące przyprawy sprowadziły deser orientalny na obszar centralny Włoch w XVI wieku. Przepis orientalny został następnie zmodyfikowany poprzez dodanie lokalnych składników, takich jak orzechy włoskie, owoce cytrusowe, a przede wszystkim gotowane winogrona. Nawet dziś na niektórych obszarach Panpepato jest przygotowywany, zgodnie z tradycją, w dniu 8 grudnia. Jest to raczej dawna zwyczaj „wzbogaconego chleba” przygotowywana podczas obchodów Panpepato di Ferrara. Prawdopodobnie narodziło się to w zamkniętych stożkach obszaru Ferrara. Wreszcie w Sienie od średniowiecza przygotowywany jest wariant Panpepato. Został on również wywieziony do Rzymu, stając się jednym z najważniejszych i najbardziej pożądanych słodyczy bożonarodzeniowych.
Składniki:
* Ilość przypraw jest opcjonalna, w zależności od smaku. Należy zachować ostrożność, zwłaszcza w przypadku pieprzu, dodając nieco czasu aż do osiągnięcia odpowiedniego stopnia „barwienia”: z surowego chleba z dodatkiem imbiru powinien być wystarczająco napinany, a po ugotowaniu papryka będzie czuła się mniej nadmierna.
Toatruj do orzechów włoskich, migdałów i orzechów laskowych w piecu, aby łatwo je usunąć i rozdrabniać. Umieścić ciemną czekoladę w bain-marie i roztopić.
Wlać suszone owoce bez skórki, rodzynek, cynamonu, stopionej ciemnej czekolady, pieprzu do miski i rozpocząć mieszanie z rękami. Roztopić miód w bain-marie i dodać go do mieszaniny. Stopniowo dodawać mąkę, dobrze mieszając się, tak aby mieszanka była dobrze zmieszana. Pozostawić ciasto do odpoczynku na noc przykrytym tkaniną.
Następnego rano obracić piekarnik 180 °, aby go ogrzać. Pobierz ciasto, szybko pracuje i tworzy ciastka przez ciągłe ściskanie dłoni, aby nie dopuścić do kleszczenia ciasta. Ciasto umieścić na smarowanym arkuszu do pieczenia lub wyściełanym papierem pergaminowym i pieczykiem w temperaturze 180 stopni na około 15 minut. Są gotowe, gdy są złote i zwarte.
Spożywać je kilka dni później – są one jeszcze lepsze, ponieważ mają większą konsystencję i smak
Słodki mak z łupku łupkowego (Chorwacja „Makovnjača”)
Makovnjača lub mak jest w rzeczywistości tradycyjnym chorwackim deserem, który nie ma dokładnej historii historycznej. Nie ma konkretnego czasu, kiedy ten deser stał się „chorwackim” ani kiedy został wykonany po raz pierwszy.
W rzeczywistości w Europie Środkowej i Wschodniej istnieje kilka krajów, które twierdzą, że rolka maku jest ich własnym deserem narodowym.
W Chorwacji Makovnjača jest uważana za deser czasu bożonarodzeniowego, chociaż jest spożywany przez cały rok w wielu gospodarstwach domowych w całej Chorwacji, a także w wielu restauracjach.
Istnieją również podobne desery, które wyglądają jak makovnjača, chociaż są one wypełnione orzechami włoskimi, sproszkowaną kakaą, różnymi rodzajami dżemu, orzechów laskowych lub również proszku szarańczynu strąkowego. Nie ma ograniczeń co do tego, jakie aromaty można wytworzyć, a więc uczyj się kreatywnym i spróbuj się na własną rękę!
Źródła:
https://www.chasingthedonkey.com/croatian-cooking-makovnjaca-poppy-seed-roll/ http://www.eatori.com/2012/11/sweet-poppy-seed-scroll-loaf-croatian-makovnjaca.html )
Sprzęt
Szlifierka przyprawowa. 1 miska mieszająca. 1 tacka na prażenie. Papier do pieczenia. Szczoteczka do ciasta.
Ciastoo masie
50 gramów cukru odlewniczego
7 gramów drożdży natychmiastowych
100 ml mleka, lukewarma
300 gramów mąki płóciennej
75 gramów masła, stopiony
Pinch z soli
2 żółtka jaj
A mała dodatkowa mąka do pylenia
Wypełnienie
1 kubka z rozdrobnionego pestki maku, zmielona w mieleniu przyprawowym
125 ml mleka
50 gramów cukru odlewniczego
4 łyżki stołowe z
dżemu 1/2 teaspoonu
zmielonego cynamonu zestu i soku 1/2 cytryny
1 jajo pobite do glazurowania
2 tbsp dodatkowych maku do garnisha
(uwaga: należy rozpocząć tę receptę dzień wcześniej)
Aby ciasto rozpuściło cukier i drożdże w kremowym mleku w dużej misce i pozostawić w ciepłym miejscu, aby aktywować się na 15 minut.
2) Przekształcić mąkę w drożdże, cukier/koktajl mleczny. Dodać żółtka jaj, masło i sól oraz mieszać z końcówkami palcowymi, aby wprowadzić je do ciasta.
Ciasto należy zgniatać, dopóki nie będzie gładkie i ciągliwe.
4) Zapewnić dużą przestrzeń w misce, aby ciasto mogło rosnąć. Przykryć folią tnącą i pozostawić w ciepłym miejscu na trzy godziny, aż do podwojenia wielkości.
5) Aby wykonać nadzienie, najpierw zmielić nasiona maku w młynce przyprawowej. Następnie przenieść mleko do łusek na piecu i dodać zmielone nasiona maku. Mieszać i gotować przez 3–4 minuty, tak aby nasiona wchłaniały ciecz.
6) Dodać dżem moreli, skórkę cytrynową i sok oraz cynamon i pozwolić na schłodzenie.
7) Kiedy ciasto podwoi rozmiar, lekko pył, stół roboczy z mąką. Przelać ciasto do prostokąta o wielkości arkusza papieru A3. Jeśli uda Ci się ustawić go w dół na krawędziach, tym lepiej (oznaczy to, że zwrócisz je, aby chronić nadzienie, które nie uzyskasz kulistego kształtu).
Nadzienie makowe rozmieszczono przez ciasto, pozostawiając obramowanie po 2 cm z każdej strony.
9) Powierzchnia na każdej krawędzi wygląda tak, jak rama (pomog to powstrzymać nadzienie przed wyciekiem).
Zwijać ciasto od góry do dołu. Umieścić szw na dnie boku.
11) umieścić na tacce wyłożonej papierem do pieczenia i umieścić w lodówce przez 3–4 godziny lub w nocy.
12) Aby wypiekać piekarnik, podgrzać piekarnik do 180C/350 F i szczotkować bochenka pobitym jajem. Zraszać pasek nasion maku w górze.
Ciasto przez 40 minut, aż do złotego.
Przed krojeniem należy nieco schłodzić. Podawać kawą lub herbatą.
Joulutorttu
W czasie bożonarodzeniowym fińskie mumy i dachy zawsze wypiekają swój tradycyjny Joulutorttu. Ciasta te to tarty w kształcie wiatracza z nadzieniem dżemu prunowego. Ciasta mogą mieć inne kształty, a jabłka są używane zamiast dżemu świnki. Nazwa Joulutorttu jest tłumaczona jako bożonarodzeniowy tart („torttu” dla tart). Znany jest również jako Tähtitorttu (Star Tart). Joulutorttu jest tradycyjnie wytwarzany z ciasta z korka i masła, napełniony dżemem domowym. Chociaż przygotowanie kształtów wiatraków wiąże się z trochę pracami, jedno ugięcie w świeżą część pieca sprawia, że jest on cenny. Dla naszych fińskich przyjaciół zapach dżemu prune, który zaciera na piecu, zawsze przywozi z powrotem wspomnienia. Joulutorttus produkuje się głównie w Finlandii, ale również w Szwecji, chociaż szwedzkie media oskarżyły ciasta o „w kształcie szwastiki”, co jest aberracją.
(Źródła: https://europeisnotdead.com/gusto/dishes-of-europe/european-christmas-cakes/ )
Rahkavoitaikina
Nadzienie:
śliwki, morele lub marmolady Wiener, które można pieczyć
Jeśli chcesz płatkować ciasto, możesz powtórzyć ten raz jeszcze raz (3.). Ciasto przechowywać w chłodnym miejscu przez 30 minut po walcowaniu.
Vanillekipferl (austriackie kuchnie w Vanilla Crescent)
Vanillekipferl został pierwotnie wybudowany w Austrii, w Wiedniu, i jest to specjalny plik cookie bawarskiego miasta Nördlingen. Herbatniki te były tradycyjnie podawane na Boże Narodzenie w Europie, ale dziś można z nich korzystać w dowolnym porze roku. Jeśli kiedykolwiek przebywasz w Wiedniu, zobaczysz te herbatniki często dostępne w kawiarniach. Herbatniki te są również powszechnie pieczone w Niemczech i innych częściach Europy, takich jak Republika Czeska, Rumunia, Słowacja i Węgry.
Według jednej legendy źródłem tego herbatnika było upamiętnienie trzech dni gloryfikowanego imperium Austro-Węgrów. Zgodnie z legendą armia imperium trzykrotnie zwalczyła Turków we wrześniu 1683 r. w Wiedniu. Aby uczcić ten dzień, piekarze w mieście stworzyli słodkie pliki cookie ukształtowane jako kresce charakteryzujące flagę turecką. Nazwały te pliki cookie, Kipferl. Legenda plików cookie o kształcie kreskowym była zbieżna z legendą dotyczącą początku kawarni wiedeńskich. Inną legendą jest to, że gdy zwalczona armia turecka uciekła z miasta, musiała opuścić work z fasolą na kawę.
Źródła: * https://www.biscuitpeople.com/magazine/post/vanillekipferl
** https://www.daringgourmet.com/vanillekipferl-austrian-vanilla-crescent-cookies/)
Godzina pośpieszna: 15 min
Czas gotowania: 12 min
Łączny czas: 27 min
Sporządził: Kimberly Killebrew
Składniki
Cinnamon Speculoos Yule Log
Historia ciasta z kłód Yule ciągnie się aż do epoki żelaznej Europy, przed ery średniowiecznej. Następnie zgromadzili się Brytyjczycy Celtyckie i Europejczycy gaelicy, aby powitać zimową solstykę pod koniec grudnia. Ludzie chętnie świętowaliby te dni, sygnalizując koniec sezonu zimowego. Aby oczyścić powietrze z wydarzeń z poprzedniego roku, a woźnie wiosną, rodziny spalałyby kłody ozdobne zdrowo, pinekonami lub marynarką. Wino i sól były również często wykorzystywane do „anoint” kłód. Po spopieleniu popioły z kłód były cennymi skarbami, co twierdziło, że przynoszą korzyści lecznicze i chronią przed złom. Niektóre grupy twierdziły, że popiół chroniłby okaziciela przed pisaniem, co stanowi istotną jakość w czasie, gdy domy (i większość ich zawartości) są wykonane z drewna.
Wraz z pojawieniem się chrześcijaństwa tradycja kłód Yule była kontynuowana, choć na mniejszą skalę. Rodziny mogły spalić kłód w Ewie Bożego Narodzenia, ale mniejsze serca stały się normą, tak więc ogromne kłody były niepraktyczne. Te małe kafle były jednak idealne dla ciast do pieczenia. Nie wiemy, kto dokładnie wytworzył pierwszy ciasto z kłód Yule, ale na podstawie poszczególnych składników można było ocenić go już w latach 1600. Na wielu średniowiecznym stole pojawiały się dekoracje marcepanu i meryngi, dwie z najpopularniejszych wyborów dla kłód Yule. Ciasto gąbczaste, które często stanowi podstawę kłód, jest jednym z najstarszych ciast, które nadal wytwarza się obecnie. Pochodzi z co najmniej 1615 r., kiedy to pierwszy znany przepis pojawił się w temacie Gervaise Markham „The English Huswife”.
Piekarze z Paryża popularyzowali ciasto w XIX wieku, a różne piekarnie stały się znane z bardziej rozbudowanych dekoracji. Obecnie niewiele osób produkuje kłody Yule w domu, ale nie oznacza to, że powinieneś przekazać plasterkę na rzecz pieka jabłkowego lub drugiej pomocy z zacieńczonymi ziemniakami. Dziękujemy za twoją Bdche de Noël i pomyślmy o setkach lat za nią historii.
Źródła
* https://www.history.com/news/the-delicious-history-of-the-yule-log
* * https://www.meilleurduchef.com/en/recipe/christmas-yule-log-speculoos-cinnamon.html
Składniki dla 12:
W przypadku Joconde biscuit:
W przypadku kołnierza: (należy zrobić dzień wcześniej)
Dla syropu:
W przypadku dekoracji:
Vasilopita
Vasilopita, jak dyktuje grecka tradycja, jest krojona przez rodziny w Dniu Nowego Roku, aby zdjąć dom i zapewnić dobre rezultaty na nowy rok. Odbywa się to zazwyczaj o północy Nowego Roku w Grecji. Moneta jest ukryta w chlebie, poślizgując ją do ciasta przed pieczeniem. O północy znak krzyża jest wytrawiany nożem przez ciasto. Kawałek ciasta jest krojony dla każdego członka rodziny i wszystkich obecnych wówczas odwiedzających, według kolejności wiekowej od najstarszego do najmłodszego. Plastry są również krojone dla różnych osób lub grup symbolicznych, w zależności od tradycji lokalnej i rodzinnej. Mogą one obejmować Lord, St. Basil i inne świątynie lub osoby ubogie, gospodarstwo domowe itp. Zmienności receptur są niezliczone.
Ale skąd pochodził ten zwyczaj?
W powszechnej tradycji vasilopita kojarzona jest z legendą Saint Basil. Według jednej z historii St. Basil wezwał mieszkańców cesjonariusza do podniesienia płatności okupu, aby powstrzymać oblężenie miasta. Każdy członek miasta oddał wszystko, co posiadał w złotu i biżuterii. Kiedy podniesiono okup, wrogi został tak zepchnięty przez akt kolektywny, który dał, że zadzwonił do oblężenia bez pobierania wynagrodzenia. St. Basil został następnie zobowiązany do zwrotu nieodpłatnego okupu, ale nie miał możliwości dowiedzieć się, które przedmioty należą do której rodziny. W ten sposób wypiekał całą bieliznę w bochenki chleba i rozprowadził go w mieście, a także za pomocą miracli (niektóre sądzi, że miracla miała miejsce po interwencji Divine Saint Mercurius, wraz z niektórymi aniołami), każdy obywatel otrzymał swój dokładny udział, w miarę upływu legendy. W niektórych wariantach historii siedząca naczelna jest zastępowana złym emperatorem nakładającym podatek lub po prostu św. Basilem próbującym zapewnić dobroczynność osobom ubogim bez ich włamania.
Istnieje również alternatywne wyjaśnienie pochodzenia wasilopity. Historia ta łączy zarówno zachodnie, jak i wschodnie obchody z starożytną Grecką Kronią, festiwalem króla Cronusa, w ramach którego losowo wybierano „kolej”, a następnie Roman Saturnalia.
Źródła:
Dla wasilopity
Do glazurowania
Aby przygotować tę recepturę na vasilopita, należy najpierw podzielić jaja na żółtka i białe. Umieścić białe jaja w misce elektrycznej mieszarki, wraz z końcówką soli. Upewnij się, że białe jaja, miska i dodatki witkowe są czyste i wolne od wody. Wytrząsać białe jaja do momentu, gdy mieszanka będzie bardzo gruba i błyszcząca, a po zdjęciu wytrząsać się z długiego piku. Umieścić mieszaninę w misce i odłogować.
Do mieszania masła i cukru przez około 20 minut należy stosować elektryczny mieszalnik do momentu, gdy masło będzie kremowe i włókniste, takie jak kremowa śmietana. Dodać żółtka jaj, jeden raz, mieszając, pozostawiając czas na wchłonięcie każdego z nich, przed dodaniem kolejnego. Nalać sok pomarańczowy, ekstrakt waniliowy, zest pomarańczowy, jogurt i wymieszać w celu połączenia. Dodać 1/3 przesiewanej mąki i mieszać, używając łopatki Maryse. Dodać 1/3 metrów i mieszać z lekkimi ruchami okrągłymi z dna. Powtórzyć z resztą mąki i meryngi (dodając 1/3 mąki i 1/3 meryngi, a następnie pozostałą mąkę i meryngę).
Aby pieczyć vasilopita, ogrzewać piekarnik do 200 °C (zarówno górne, jak i dolne elementy grzejne). Masło z dna i boków okrągłej cyny niekłuszczącej (średnica ok. 32 cm) i wlać do mieszaniny. Umieścić cynę w podgrzanym piecu, na dolnej stożce, ogrzewać do 175 °C i wypiekać przez 50–60 minut, aż do zabarwienia i gotowania. Sprawdź, czy wasilopita jest gotowa, przyklejając pośrodku ciasta drewniany szuflad lub kielich zębowy. Jeśli wyszukuje się w czystości, ciasto jest gotowe.
Pozwolić schłodzić vasilopita (w przeciwnym razie pękać) i odwrócić panewkę na płytce. Zawijać monetę folią aluminiową i przyklejać ją do ciasta. Odwrócić wasilopitę na płytce do podawania. Przygotować glazurkę do wasilopity. Do dużej miski dodać wszystkie składniki i mieszać z łopatką, aby połączyć się, aż glazma będzie gładka i błyszcząca. W razie potrzeby dodać nieco więcej gorącej wody (glazma powinna być jak cienka śmietana). Wierzchołek vasilopita z glazurą, a nawet z łopatką. Nie zapomnij o tym, ile roku nad glazurą! Smacznego!
Potica orzecha włoskiego: „Jedna wie, jedna potica”.
Potica, typowe słoweńskie potrawy świąteczne, różnią się wielkością, kształtem, a w szczególności nadzieniem. Najlepiej znana jest potica z nadzieniem orzechów, a następnie popularna jest wiele innych, takich jak mak, ser kolczykowy, orzechy laskowe, czekolada, tarragon, pora, miód lub nadzienia szarańczynu.
Dzisiejsze potyczki, które są najbardziej świąteczne, mają stosunkowo krótką historię. Wyprodukowano je ponad 200 lat temu ze starszych kształtów „povitice” walcowanych ciastek z różnorakimi nadzieniami. W tych dniach ciasta nie były przygotowywane w piekarniach z ceramiki porowatej, lecz bezpośrednio w piekarnikach. Nawet dziś potica pozostaje dumą każdej rodziny domowej.
( Źródło: http://www.snpj.org/slovenian-culture/potica-recipe)
Składniki
Ciasto pozostawione:
Nadzienie:
Ciasto musi być przygotowane w ciepłym pomieszczeniu. Zmieszać mąkę z kiełbasą soli i wymieszać drożdże z drożdżą cukru i dwoma łyżkami z mąki i 50 ml wody lukewarowej lub mleka. Pozostawienie w ciepłym miejscu do wzrostu. Wytworzyć otwór pośrodku mąki; dodać jaja, drożdże, roztopione masło i cukier do otworu. Dodawać lekko ciepłe mleko podczas mieszania. Przechowywać ciasto przez 15 minut lub do momentu pojawienia się pęcherzyków, a ciasto jest oddzielone od miski. Zagęszczać część mąki na pobitym ciastie; przykryć ciasto bawełnianą tkaniną i pozostawić w ciepłym miejscu, aby wzrosnąć. Aby przygotować nadzienie, rozdrabniać lub rozdrabniać orzechy włoskie i wlać na nie słodzone gorące mleko. Podgrzać miód aż do jego upłynnienia. Dodać miód i cynamon do orzechów włoskich. Pozostawić nadzienie do schłodzenia, dodać jedno lub dwa jaja do nadzienia i dokładnie wymieszać. Rozlewać ciasto do 1⁄2 cm grubości i rozprowadzić na nim ciepłe nadzienie. Szczelnie zwijać i umieszczać w smarowanej formie. Pozostawić potykę do powolnego wzrostu. Wzrośnie również podczas pieczenia. Przed wypiekiem należy przykryć potykę jajem oskórowanym. Ciasto przez godzinę; po zakończeniu należy pozostawić ją w formie na 15 minut, aby schłodzić. W razie potrzeby smarować potykę sproszkowaną cukrem. Bon appétit!
