της Annelies van Rijen, συντονιστή προβολής
Επισκόπηση
Κατά το επόμενο έτος, οι προσκεκλημένοι ομιλητές θα στηρίξουν τους συμμετέχοντες στο Echoes στην ανάπτυξη των δικών τους κριτικών και δημιουργικών προοπτικών σχετικά με τις μουσειακές πρακτικές. Θα βοηθήσουν τον συλλογικό φορέα να επιλέξει τα «ελλείποντα» αφηγήματα που επιθυμεί να εκθέσει στο Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας.
Η Fadima εργάζεται ως σύμβουλος πολιτικής για τη διαφορετικότητα και την ένταξη στο Πανεπιστήμιο της Αμβέρσας και είναι εργαζόμενη στον τομέα της νεολαίας για τα κορίτσια στην πόλη, ένα έργο που αποσκοπεί στην ενδυνάμωση των κοριτσιών και των μη δυαδικών νέων μεταξύ 12 και 18 ετών στην Αμβέρσα. Οι στόχοι του εργαστηρίου της ήταν οι εξής:
- Ευαισθητοποίηση σχετικά με τις έννοιες της ουδετερότητας και της ένταξης στο πλαίσιο ενός ιστορικού μουσείου
- Ανάπτυξη κριτικής και προσωπικής εικόνας των επιλογών του μουσείου όσον αφορά την παρουσίαση της ιστορίας
- Διαδραστική διερεύνηση της μόνιμης έκθεσης
Τροχός κοινωνικής ταυτότητας
Πώς επηρεάζουν το έργο μας η θετικότητα, το πλαίσιο αναφοράς μας και το προνόμιο ή η ευπάθειά μας; Οι συμμετέχοντες στο εργαστήριο εξέτασαν το ζήτημα αυτό διερευνώντας έναν τροχό κοινωνικής ταυτότητας, όπως παρουσιάζεται παρακάτω. Όλοι έλαβαν υπόψη 5 λεπτά στις ακόλουθες ερωτήσεις:
- Υπάρχουν χαρακτηριστικά ταυτότητας που γνωρίζετε περισσότερο;
- Υπάρχουν χαρακτηριστικά ταυτότητας που γνωρίζετε λιγότερο;
- Υπάρχουν χαρακτηριστικά ταυτότητας που καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο βλέπετε τον εαυτό σας;
- Υπάρχουν χαρακτηριστικά ταυτότητας που καθορίζουν πώς βλέπουν άλλοι;
Η ομαδική συζήτηση που προέκυψε επέτρεψε στους συμμετέχοντες να κατανοήσουν τον τρόπο με τον οποίο ορισμένες πτυχές μπορούν να μας καταστήσουν προνομιούχους, ενώ άλλες μπορούν να μας καταστήσουν πιο ευάλωτους. Ταυτόχρονα, η ταυτότητά μας εξελίσσεται διαρκώς και αλληλεπιδρά μεταξύ μας σε έναν κόσμο όπου υπάρχουν διαφορετικές κοινωνικές θέσεις και διαφορετικές μορφές διακρίσεων.
Η διαφάνεια σχετικά με τη θετικότητα, το πλαίσιο αναφοράς και τα προνόμια ή τα τρωτά σημεία του επιτρέπει να αναγνωρίσουμε άλλες προοπτικές και να συμπεριλάβουμε και άλλες φωνές.
Υπάρχει ουδετερότητα;
Η Fadima και ο συλλογικός φορέας συνέχισαν να διερευνούν τη σημασία της ουδετερότητας στα μουσεία. Αφενός, τα μουσεία βλέπουν τα μουσεία ως οργανισμούς με ιστορική κληρονομιά που διατηρούν και εκπαιδεύουν με βάση επιστημονικά και ιστορικά πρότυπα. Απολαμβάνουν την εμπιστοσύνη του κοινού και έχουν εξουσία, επιθυμούν να είναι συμπεριληπτικοί και προσβάσιμοι και υπάρχει γενική επιθυμία στις οργανώσεις αυτές να αποφεύγουν τις συγκρούσεις.
Ταυτόχρονα, οι επιτακτικές επιλογές αποτελούν τη βάση για το τι είναι και τι δεν εμφανίζεται σε ένα μουσείο. Οι επιλογές αυτές επηρεάζουν επίσης την ερμηνεία και τη διαμόρφωση θεμάτων και αντικειμένων. Οι επαγγελματίες του μουσείου λαμβάνουν αυτές τις αποφάσεις σε πολιτιστικό και πολιτικό πλαίσιο και οι επιλογές αυτές αντικατοπτρίζουν τις κοινωνικές αξίες. Άλλες πτυχές που πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά την εξέταση της ουδετερότητας στα μουσεία είναι οι διαφορετικοί τρόποι χρηματοδότησης των μουσείων, καθώς και η αποικιακή κληρονομιά πολλών μουσείων.
Στο πλαίσιο αυτό, είναι δυνατές δύο προσεγγίσεις όσον αφορά την πολυμορφία. Ένα είναι να πούμε «Δεν βλέπω χρώμα! Όλοι είναι ίσοι! Ένα πρότυπο διάλυμα είναι αρκετό.» Άλλες είναι να αναγνωρίζονται τα ακόλουθα: «Βλέπω χρώμα. Οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί και έχουν διαφορετικές ανάγκες. Θα χρειαστούμε πολλαπλές λύσεις.»
Με την πρώτη προσέγγιση, η Fadima τόνισε ότι η ίση μεταχείριση δεν είναι από μόνη της προβληματική, αλλά ότι είναι σημαντικό να ζητείται συνεχώς η γνώμη του σχετικά με το ποιος ή τι αναφέρεται συνεχώς όταν τονίζει τη σημασία της ισότητας.
Δημιουργήστε το δικό σας εκθεσιακό
Το εργαστήριο ολοκληρώθηκε με διαδραστική άσκηση. Η ομάδα χωρίστηκε σε τρεις και κάθε ομάδα επισκέφθηκε τη μόνιμη έκθεση έχοντας κατά νου τις ακόλουθες ερωτήσεις:
- Ποια αφηγήματα λείπουν επί του παρόντος από το εκθετήριο και ποια θέματα και ιστορίες θα μπορούσαν να προστεθούν;
- Πώς μπορούν να συμπεριληφθούν οι υποεκπροσωπούμενες ευρωπαϊκές κοινότητες;
- Πώς μπορεί η έκθεση να είναι πιο συμπεριληπτική και προσβάσιμη σε ποικίλα ακροατήρια;
- Πώς θα καλέσει το εκθεσιακό υλικό τους επισκέπτες να σκεφτούν με κριτικό πνεύμα και να ενστερνιστούν το θέμα;
Το εργαστήριο ολοκληρώθηκε με τις ομάδες να παρουσιάζουν τις ιδέες τους σε έναν πίνακα οραμάτων. Για την προσεχή έκθεση συζητούνται τα ακόλουθα σημεία:
- Προβολή προσωπικών ιστοριών που μπορούν να προκαλέσουν περισσότερα συναισθήματα.
- Μια έκθεση που προβάλλει τις φωνές των νέων που δεν έχουν γνωρίσει μια ιστορία αλλά είναι το προϊόν αυτής της ιστορίας.
- Ρίξτε φως σε ιστορίες αντοχής και επιδείξεις που εξακολουθούν να μας απηχούν σήμερα.
- Δείτε την ιστορία μέσα από άλλα γυαλιά, διαφορετικά γκάζ.
- Στοχεύουμε στην εμπειρία του επισκέπτη που υπογραμμίζει το αίσθημα: JE suis là, je suis à ma place.
- Δημιουργήστε μια εμβυθιστική εμπειρία, όπως στον 5ο όροφο με το συγκρότημα διαμερισμάτων.
- Να δοθεί η δυνατότητα στον επισκέπτη να συνεισφέρει στην έκθεση: μουσείο για τον επισκέπτη, με τον επισκέπτη.
- Να παρουσιάσετε μια διαγενεακή εμβυθιστική εμπειρία και να συμπεριλάβετε βίντεο ανθρώπων από σήμερα, διότι μπορεί να νιώθουμε πιο κοντά σε αυτούς.
Εάν επιθυμείτε να ενημερωθείτε για το Echoes, εγγραφείτε στο ενημερωτικό μας δελτίο, καθώς σύντομα θα ακολουθήσουν περισσότερες ειδήσεις, και ακολουθήστε τους λογαριασμούς μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Εάν έχετε απορίες σχετικά με το έργο, annelies [dot] vanrijen
ext [dot] europarl [dot] europa [dot] eu (επικοινωνήστε με την Annelies van Rijen), τον διαχειριστή έργου του Echoes.
Το εργαστήριο αυτό σχεδιάστηκε σε συνεργασία με την Ama Korangteng-Kumi, ιδρύτρια του MINO Art Space.