Δήλωση αποποίησης ευθύνης
Η σελίδα αυτή θα μεταφραστεί αυτόματα από την υπηρεσία eTranslation της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για να αποκτήσετε μία γενική εικόνα του περιεχομένου της. Διαβάστε τους όρους χρήσης.
Συλλέγουμε, ερευνούμε και εκθέτουμε ποικίλες αναμνήσεις, εμπειρίες και ερμηνείες της ευρωπαϊκής ιστορίας, εμβαθύνοντας τη γνώση και διευρύνοντας τις προοπτικές, ενθαρρύνοντας την κριτική σκέψη και την ενσυναίσθηση που είναι απαραίτητες για να εξετάσουμε ιστορικά γεγονότα από άλλες οπτικές γωνίες. Στηριζόμενοι στην ακαδημαϊκή μας ανεξαρτησία, θα συμβάλουμε στη δημιουργία μιας πιο ενημερωμένης κοινωνίας που θα έχει επίγνωση των συνεπειών της ευρωπαϊκής ιστορίας στο παρόν και θα ενισχύεται από την αμοιβαία κατανόηση που χρειάζεται για ένα κοινό μέλλον.
Το Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας προτάθηκε αρχικά το 2007 από τον τότε Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Hans-Gert Pöttering. Η αιτιολόγηση του έργου ήταν σαφής: η γενιά των ανθρώπων που βίωσαν τις τραγωδίες του 20ου αιώνα και συνέχισαν να οικοδομούν την Ευρωπαϊκή Ένωση εξαφανίστηκε. Τα επιτεύγματα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης αμφισβητούνται όλο και περισσότερο και η ιστορία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης δεν έχει ακόμη εξηγηθεί σε κανένα μουσείο.
Ως εκ τούτου, το μουσείο επρόκειτο να αποτελέσει έναν τόπο ανάπτυξης της «ευρωπαϊκής ιδέας» και να ενισχύσει την κατανόηση της ευρωπαϊκής ιστορίας σε όλη την περιπλοκότητά της, να ενθαρρύνει την ανταλλαγή ιδεών και να θέσει υπό αμφισβήτηση τις παραδοχές. Οι εκθέσεις θα δείξουν τις κοινές αξίες της ευρωπαϊκής ενοποίησης: ανθρώπινη αξιοπρέπεια, ελευθερία, δημοκρατία, κράτος δικαίου. Με άλλα λόγια, θα καταδείξει τι μπορούν να επιτύχουν οι Ευρωπαίοι όταν συνεργάζονται, ξεπερνώντας τις κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές αναταραχές στην πορεία προς την ειρηνική συνύπαρξη.
Για να επιτευχθεί αυτό, το 2011 συγκροτήθηκε διεπιστημονική ομάδα επιμελητών, εκπαιδευτικών και μουσειολόγων, από κοινού με δύο συμβουλευτικά όργανα, την Επιστημονική Επιτροπή και το Διοικητικό Συμβούλιο, με χρηματοδότηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η ιδέα της ομάδας ήταν να παρουσιάσει τα γεγονότα της Ευρώπης μέσα από έναν πανευρωπαϊκό φακό, λαμβάνοντας μια «θέα ελικοπτέρου» της ηπείρου, και όχι ένα άθροισμα εθνικών ιστορικών. Το περιεχόμενο επιλέχθηκε μόνο βάσει διαδικασιών που ήταν αρχικά ευρωπαϊκές, διαδίδονται σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες και εξακολουθούν να είναι σημαντικές σήμερα. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ομάδα ήταν να σχηματίσει μια αμερόληπτη, ακαδημαϊκά ανεξάρτητη εικόνα της ευρωπαϊκής ιστορίας, χρησιμοποιώντας διάφορες πηγές, φωνές και αφηγήματα, και να διασφαλίσει ότι το μουσείο θα μπορούσε να βιωθεί σε 24 ευρωπαϊκές γλώσσες — κανένα μικρό κομμάτι! Ο χώρος που επιλέχθηκε ήταν μια πρώην οδοντιατρική κλινική για παιδιά στις Βρυξέλλες του Βελγίου, το κτίριο που χρηματοδοτήθηκε για πρώτη φορά από τον εφευρέτη της κάμερας Kodak και τον φιλανθρωπικό George Eastman.
Η μόνιμη έκθεση ξεκίνησε με την προέλευση και τον σχηματισμό της ηπείρου, μεταβαίνοντας στον πολιτικό και οικονομικό μετασχηματισμό του 19ου αιώνα, το παράδεισο του Παγκοσμίου Πολέμου και στη συνέχεια τη διαδικασία ανοικοδόμησης και ολοκλήρωσης του τελευταίου μισού αιώνα. Η ιδέα της «μνήμης» διασχίζει την έκθεση: ποιες ιστορικές εμπειρίες δεσμεύουν τα διάφορα έθνη στην ευρωπαϊκή ιστορία; Θα πρέπει οι άνθρωποι να θυμούνται τα τραγικά γεγονότα για να αποφύγουν την επανάληψη, ή είναι υποχρεωμένοι να ξεχάσουν για να μπορέσουν να ζήσουν; Η ιδέα ήταν ότι τα κοινά ιστορικά γεγονότα έχουν συχνά οδηγήσει σε διαφορετικές εμπειρίες και διαφορετικούς τρόπους μνήμης της ίδιας ιστορικής διαδικασίας.
Η μόνιμη έκθεση πραγματοποιήθηκε με περισσότερα από 1500 αντικείμενα, έγγραφα και οπτικοακουστικό υλικό, από περισσότερα από 300 μουσεία και συλλογές από ολόκληρη την Ευρώπη και τον κόσμο. Καθένα από αυτά τα αντικείμενα είναι ένα κομμάτι της ευρωπαϊκής ιστορίας, ένα θαυμάσιο ή ένα σύμβολο της συλλογικής μας μνήμης, του συμβιβασμού πολλών Ευρωπαίων που έχουμε μπροστά μας. Αυτά τα τεχνουργήματα και οι ιστορίες τους μας δίνουν τη δυνατότητα να σκεφτούμε ποιοι είμαστε σήμερα.
Το Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας βρίσκεται στο κτίριο Eastman, Park Leopold — στην καρδιά της ευρωπαϊκής συνοικίας στις Βρυξέλλες. Το πάρκο 25 acre άνοιξε στο κοινό το 1880 λόγω του πρώην βασιλικού ζωολογικού κήπου.
Το κτήριο Eastman χρηματοδοτήθηκε από δωρεά, το 1931, του Αμερικανού επιχειρηματία και φιλανθρώπου George Eastman, εφευρέτη της φωτογραφικής μηχανής Kodak, για να στεγάσει οδοντιατρική κλινική για άπορα παιδιά. Η ανέγερση του έγινε την περίοδο 1934-35 υπό την επίβλεψη του Ελβετού αρχιτέκτονα Michel Polak. Το κτίριο έχει πλέον αγοραστεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2008 μέσω μακροχρόνιας μίσθωσης 99 ετών.
Η αίθουσα αναμονής του αρχικού κτηρίου Eastman είχε σχεδιαστεί με τους νεαρούς επισκέπτες κατά νου και ήταν διακοσμημένη με πολύχρωμες ζωγραφικές απεικονίσεις ζώων από τους Μύθους του Λαφονταίν. Οι πίνακες αποκαταστάθηκαν με φειδώ κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ανακαίνισης και εκτίθενται για να δουν όλοι οι επισκέπτες.
Το Διοικητικό Συμβούλιο και η Επιστημονική Επιτροπή ασκούν αντιστοίχως εποπτεία και παρέχουν συμβουλές. Επικεφαλής του μουσείου είναι η διευθύντρια του μουσείου, Δρ Constanze Itzel.
Το Διοικητικό Συμβούλιο: Εποπτεύει και λαμβάνει αποφάσεις για θεμελιώδη ζητήματα που αφορούν το μουσείο. Την προεδρία ασκεί ο τέως Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Δρ. Hans-Gert Pöttering,
Η Επιστημονική Επιτροπή: Υπό την προεδρία του ιστορικού καθηγητή Dr. Oliver Rathkolb και αποτελούμενου από καθηγητές πανεπιστημίου και εμπειρογνώμονες από διεθνώς αναγνωρισμένα μουσεία, συμβουλεύει την ομάδα επιστημονικού έργου του Σπιτιού της Ευρωπαϊκής Ιστορίας για όλα τα ιστορικά και μουσειολογικά ζητήματα.
