Ponowne zdefiniowanie neutralności w muzeach z Fadimą Arouą

W nadchodzącym roku zaproszeni prelegenci będą wspierać uczestników Echoes w rozwijaniu własnych krytycznych i kreatywnych perspektyw na praktyki muzealne. Pomogą one kolektywnie wybrać „brakujące” narracje, które chcą wyeksponować w Domu Historii Europejskiej. 

Fadima pracuje jako doradca polityczny ds. różnorodności i włączenia społecznego na Uniwersytecie w Antwerpii i jest osobą pracującą z młodzieżą na rzecz dziewcząt w mieście, który to projekt ma na celu wzmocnienie pozycji dziewcząt i młodzieży niebinarnej w Antwerpii w wieku od 12 do 18 lat. Jej warsztaty miały następujące cele: 

• Podnoszenie świadomości na temat koncepcji neutralności i włączenia społecznego w kontekście muzeum historycznego 
• Opracowanie krytycznego i osobistego spojrzenia na wybory dokonane przez muzeum podczas prezentacji historii 
• Interaktywne badanie ekspozycji stałej

W jaki sposób nasza pozycja, nasze ramy odniesienia oraz nasz przywilej lub podatność na zagrożenia wpływają na naszą pracę? Uczestnicy warsztatów odnieśli się do tej kwestii, badając przedstawione poniżej koło tożsamości społecznej. Wszyscy zastanowili się 5 minut nad następującymi pytaniami: 

• Czy istnieją najbardziej znane cechy tożsamości? 
• Czy istnieją cechy tożsamości, które są Państwu najmniej znane? 
• Czy istnieją cechy tożsamości, które determinują Państwa postrzeganie siebie? 
• Czy istnieją cechy tożsamości, które decydują o tym, jak inni postrzegają Cię?

Wynikająca z tego dyskusja grupowa pozwoliła uczestnikom zrozumieć, w jaki sposób niektóre aspekty mogą nas uprzywilejować, podczas gdy inne mogą sprawić, że jesteśmy bardziej podatni na zagrożenia. Jednocześnie nasza tożsamość stale się zmienia i współdziała ze sobą w świecie, w którym istnieją różne pozycje społeczne i różne formy dyskryminacji. 

Przejrzystość co do pozycjonowania, ram odniesienia i przywilejów lub podatności na zagrożenia pozwala nam uznać inne perspektywy i uwzględnić inne głosy. 

Następnie Fadima i kolektyw nadal badali znaczenie neutralności w muzeach. Z jednej strony ludzie postrzegają muzea jako organizacje o historycznym dziedzictwie, które chronią i edukują w oparciu o standardy naukowe i historyczne. Cieszą się one zaufaniem publicznym i mają autorytet, chcą być inkluzywne i dostępne, a w organizacjach tych istnieje ogólne pragnienie unikania konfliktów. 

Jednocześnie wybory kuratorskie leżą u podstaw tego, co jest, a co nie jest wyświetlane w muzeum. Wybory te wpływają również na interpretację i określanie tematów i przedmiotów. Osoby zawodowo zajmujące się muzeami podejmują te decyzje w kontekście kulturowym i politycznym, a wybory te są refleksją nad wartościami społecznymi. Inne aspekty, które należy wziąć pod uwagę przy rozważaniu neutralności w muzeach, to różne sposoby finansowania muzeów, a także spuścizna kolonialna wielu muzeów. 

W tym kontekście możliwe są dwa podejścia do różnorodności. Mówimy, że „nie widzę koloru! Wszyscy są równi! Roztwór wzorcowy jest wystarczający.” Innym jest potwierdzenie, że: „Zob. kolor. Ludzie różnią się od siebie i mają różne potrzeby. Będziemy potrzebować wielu rozwiązań. 

W pierwszym podejściu Fadima podkreśliła, że równe traktowanie nie jest samo w sobie problematyczne, ale że ważne jest ciągłe zapytanie o to, do kogo lub do kogo stale odnosi się przy podkreślaniu znaczenia równości.