Μετα-αποικιακή;

Μοναδικά έργα τέχνης, ιστορικά αντικείμενα και προσωπικές ιστορίες συνοδεύουν τον επισκέπτη σε όλη αυτή την τόσο αναγκαία ευρωπαϊκή εκτίμηση με την αποικιοκρατία. Η είσοδος είναι ελεύθερη. Δεν απαιτείται κράτηση για ομάδες των 10 ή λιγότερων.

Ανακαλύψτε την προσφορά ξενάγησης για γενικό και διαγενεακό κοινό, καθώς και τις περιηγήσεις "art & resistance" και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Δεν μπορείς να τα καταφέρεις; Έχουμε ένα πρόγραμμα εκδηλώσεων που εκτελείται καθ 'όλη τη διάρκεια της έκθεσης.

Η έκδοση της έκθεσης είναι διαθέσιμη για αγορά στο κατάστημα του μουσείου και στο διαδίκτυο.

to be updated — ©Αλέξης Πεσκίν. Η εικόνα είναι ευγενική προσφορά του καλλιτέχνη και της October Gallery, Λονδίνο.

Η ιστορία της Ευρώπης δεν περιορίζεται στα σύνορα της Ευρώπης... το ζήτημα της Ευρώπης είναι ένα παγκόσμιο ζήτημα.

Μέσα στην έκθεση

8

Προσωπικές ιστορίες

διερεύνηση των τρόπων με τους οποίους η αποικιοκρατία έχει διαμορφώσει τις ατομικές ζωές

195

Ιστορικά αντικείμενα και έγγραφα

από τον 7ο αιώνα μέχρι σήμερα

25

Σύγχρονα έργα τέχνης

από καλλιτέχνες που ασχολούνται με το θέμα της αποαποικιοποίησης

4

Γλώσσες

Αγγλικά, ολλανδικά, γερμανικά, γαλλικά

Εισαγωγή

Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η αποικιακή δύναμη φάνηκε να καταρρέει. Από το 1945 έως το τέλος του εικοστού αιώνα, περισσότερες από 80 αποικίες ξεπέρασαν την ευρωπαϊκή κυριαρχία και κήρυξαν την ανεξαρτησία τους. Μετά από δεκαετίες ή ακόμα και αιώνες αντίστασης στη βάναυση καταπίεση, οι νίκες τους φάνηκαν να σηματοδοτούν μια αποφασιστική ρήξη με το παρελθόν. Αλλά οι εμφανίσεις μπορεί να είναι παραπλανητικές.

Πώς η αποικιακή μήτρα εξουσίας – οι ιδέες, τα γεγονότα, οι ανισότητες και οι αδικίες που γεννήθηκαν από την αποικιοκρατία – συνέχισαν να διαμορφώνουν τον σύγχρονο κόσμο;

Εκθεσιακά τμήματα

Η έκθεση περιλαμβάνει τέσσερα μέρη:

Δομικά θεμέλια της ευρωπαϊκής αποικιοκρατίας

και τη μακρά ιστορία της από το 1400 έως το 1945

Ποια είναι τα καθοριστικά δομικά χαρακτηριστικά της αποικιοκρατίας; Ενώ κάθε περίπτωση ευρωπαϊκού αποικισμού έχει τη δική της ιστορία, όλα έχουν κοινά χαρακτηριστικά. Η επίγνωση των συστημικών χαρακτηριστικών της αποικιοκρατίας καθιστά δυνατή την αναγνώρισή τους στη σημερινή εποχή.

Botanist Kid (Αγόρι), 2024, CBE RA Yinka Shonibare (1962).
Αποκτήθηκε το 2024. ΕΕ, ΕΚ, Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας, Βρυξέλλες.
© Yinka Shonibare CBE ΡΑ
Το τέλος της αυτοκρατορίας;

ρωτά πώς οι Ευρωπαίοι διατήρησαν τη δύναμή τους καθώς οι αυτοκρατορίες τους κατέρρευσαν

Το 1945, στον απόηχο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η Ευρώπη ήταν ερειπωμένη και η δύναμή της κατέρρεε. Σίγουρα, έχοντας αγωνιστεί για να ξεπεράσουν τον ναζισμό και τον φασισμό, τα συμμαχικά έθνη δεν μπορούσαν να υπερασπιστούν την αποικιοκρατία; Για τους αποικιοκρατούμενους λαούς, φάνηκε ότι η ριζική αλλαγή ήταν πλέον δυνατή.

Colonial Dress, 2008, Susan Stockwell (1962).
Αποκτήθηκε το 2019. ΕΕ, ΕΚ, Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας, Βρυξέλλες.
© η Σούζαν Στόκγουελ
Ανάμεσα στην ανεξαρτησία και την αληθινή ελευθερία

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1950, η αποαποικιοποίηση επιταχύνθηκε

Μόνο το 1960, 17 αφρικανικές αποικίες απέκτησαν την ανεξαρτησία τους. Αυτές ήταν εξαιρετικές στιγμές θριάμβου, ελπίδας και υπερηφάνειας. Ωστόσο, η ευφορία που πολλοί άνθρωποι ένιωθαν ήταν βραχύβια.

Luzia Inglês Van-Dúnem (μέλος του Απελευθερωτικού Κινήματος της Αγκόλας), 1968.
© Augusta Conchiglia 1968
Τι τώρα;

Η αντιμετώπιση του αποικιακού παρελθόντος της Ευρώπης σημαίνει να δούμε τα ίχνη της παντού σήμερα

Όπου υπάρχει αδικία, υπάρχει αντίσταση. Εντός και εκτός Ευρώπης, αμέτρητοι άνθρωποι έχουν δεσμευτεί να αλλάξουν: καλλιτέχνες, ακτιβιστές, ερευνητές, εκπαιδευτικοί, διοργανωτές και απλοί πολίτες, που αναλαμβάνουν την ευθύνη στις κοινότητές τους. Μας καλούν να επανεξετάσουμε τι σημαίνει να είσαι Ευρωπαίος, να κοιτάξουμε με ειλικρίνεια τη θέση της Ευρώπης στον κόσμο και να φανταστούμε νέους τρόπους ύπαρξης και διαβίωσης μεταξύ μας.

Baga Nimba (Χρυσός), 2019, Niyi Olagunju (γεν. 1981).
Αποκτήθηκε το 2020. ΕΕ, ΕΚ, Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας, Βρυξέλλες.
© Niyi Olagunju

Γιατί αυτή η έκθεση;

Το Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας, το οποίο εγκαινιάστηκε το 2017, έχει αποστολή και ευθύνη να εξετάσει την ιστορία της Ευρώπης. Οι τρέχουσες επιδείξεις μας δεν λένε αρκετά για τις συνεχιζόμενες επιπτώσεις της αποικιοκρατίας. Παραμελούν τις φωνές εκείνων που υπέφεραν και αντιστάθηκαν στην αποικιοκρατική βία.

Αυτή η έκθεση σηματοδοτεί την αρχή ενός ταξιδιού για την ομάδα μας για την αντιμετώπιση αυτής της έλλειψης. Η έκθεση θα αποτελέσει καταλύτη για την αναθεώρηση των εκθέσεών μας σε όλο το υπόλοιπο μουσείο.

Ομάδα έργου

Επικεφαλής επιμελητής και επικεφαλής έργου: ο Κίραν Μπερνς

Επιμελητές: Ayoko Mensah, Simina Badica και Joanna Urbanek

Βοηθός επιμελητή: Έλενα Γκαρσία Καφαρένα, Laura Coccia

Επιμελητής προσωπικών ιστοριών: Daphné Budasz

Ασκούμενοι επιμελητές: Helja Asadi-Gholami, Adrià Enríquez Álvaro, Hannah Savage, Emily Shoebridge Martín

Υπεύθυνος παραγωγής: Philippe Peyredieu du Charlat

Μάθηση και προβολή: Mackda Ghebremariam Tesfau, Paul Grabenberger

Συλλογές - Συντηρητής: Βασίλειος Γαλανάκος, Anke van Achter

Εισπράξεις - Βοηθός δανεισμού: Καρολίνα Μιλκόφσκα

Συλλογές - Έφορος: ο Βλαντιμίρ Κάικοβατς

Δημοσίευση: Stéphanie Gonçalves και Christine Dupont

Επικοινωνία και συμπράξεις: Άνα Σαλβαδόρ, Nicolas Withof

Εγκαταστάσεις, υπηρεσίες επισκεπτών & ΤΠ: Βίτο Μαλτέζε, Carlos Ibañez Fandos

Χρηματοδότηση: Γιάσνα Μπερν, Κοράνα Μάτετιτς

Για να κάνουμε αυτή την έκθεση, συνεργαστήκαμε με μια ομάδα ιστορικών, ερευνητών, ακτιβιστών, ηγετών της κοινότητας και άλλων εμπειρογνωμόνων, καθώς και με ανθρώπους που έχουν μοιραστεί τις προσωπικές τους εμπειρίες της αποικιοκρατίας και τους τρόπους με τους οποίους ανταποκρίθηκαν σε αυτήν.

Προσωπικές φωνές στην έκθεση

Συνολικά παρουσιάζονται οκτώ προσωπικές ιστορίες με οπτικοακουστικά και συναφή αντικείμενα. Ενσωματώνουν διαφορετικές προοπτικές για την αποικιακή ιστορία, την πολυπλοκότητά της και τις αποκλίσεις που προκύπτουν.

Δείτε την πλήρη συλλογή Προβολή λιγότερων Δείτε την πλήρη συλλογή

Ουαζουβάρα Ewald Kapombo Katjivena: Διδάγματα της ανθρωπότητας από έναν επιζώντα γενοκτονίας.

η Σαμπρίνα Τιρβενγκάντουμ: Αναπαρακολούθηση ταυτότητας μέσω αρχείων και τεχνητής νοημοσύνης.

ο Ιβ Αμπίμπου: Ένας αγώνας για την αναγνώριση μιας σφαγής.

Λία Λατουμαρίσσα: Μια αθετημένη υπόσχεση της ολλανδικής κυβέρνησης.

Zohra Opoku: Επανένωση της οικογένειας μέσω της τέχνης

Ίλντα Βαζ: Η μουσική γίνεται εργαλείο θεραπείας και αντίστασης.

ο Ραχέλ Σερέκε: Καταπολέμηση των δικαιωμάτων και του δομικού ρατσισμού.

Jacqui Goegebeur: Αποικιακή καταστροφή της παιδικής ηλικίας και των οικογενειών.

Ακαδημαϊκή Συμβουλευτική Ομάδα και Κρίσιμοι Φίλοι

Κεντρικό ρόλο στην ανάπτυξη της προσωρινής έκθεσης έχουν οι αρχές της ακαδημαϊκής ανεξαρτησίας και της ενασχόλησης με την τεχνογνωσία. Για τον σκοπό αυτό, το Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας έχει θεσπίσει ένα συμβουλευτικό και αναθεωρητικό πλαίσιο δύο επιπέδων, το οποίο αποτελείται από μια ειδική ομάδα εργασίας της Επιστημονικής Επιτροπής του Σπιτιού της Ευρωπαϊκής Ιστορίας, αποκαλούμενη «Συμβουλευτική Ομάδα», και μια ομάδα «Κρίσιμων Φίλων», αποτελούμενη από οκτώ εξέχοντες ακαδημαϊκούς και ακτιβιστές με έδρα σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Συμβουλευτική ομάδα

Καθηγήτρια Δρ Sharon MacDonald — Πρόεδρος της συμβουλευτικής ομάδας
Δρ Olivette Otele — Ιστορικός και διακεκριμένος καθηγητής έρευνας, Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών, Λονδίνο
Καθηγητής Δρ Paul Basu — Σχολή Ανθρωπολογίας και Εθνογραφίας Μουσείων, Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης
Gurminder K. Bhambra — Καθηγητής Μεταποικιακών και Αποαποικιακών Σπουδών, Πανεπιστήμιο του Sussex
Καθηγήτρια Δρ. Luisa Passerini — Καθηγήτρια Ιστορίας στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο της Φλωρεντίας
Καθηγητής Δρ Wolfgang Schmale — Ομότιμος Καθηγητής Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Βιέννης

Κρίσιμοι φίλοι

Καθηγητής Peo Hansen — Πανεπιστήμιο Linköping
Δρ Michael McEachrane — Μέλος του Μόνιμου Φόρουμ των Ηνωμένων Εθνών για τους ανθρώπους αφρικανικής καταγωγής και ανώτερος ερευνητικός συνεργάτης στο Κέντρο Μαύρων Ευρωπαϊκών Σπουδών και Ατλαντικού στο Πανεπιστήμιο Carnegie Mellon
Καθηγήτρια Cristina Roldão — Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Λισαβόνας
Δρ Margaret Ohia Nowak — Πανεπιστήμιο Marie Curie-Skłodowska στο Λούμπλιν
Mitchel Esajas — Μαύρα αρχεία στο Άμστερνταμ
Καθηγήτρια Valerie Rosoux — UCLouvain, Βέλγιο
Ines Mwe-di Melia — Mémoires Coloniales, Βέλγιο
Mame-Fatou Niang — Πανεπιστήμιο Carnegie Mellon

Κύκλος δημόσιου προγράμματος

Ο κύκλος δημόσιου προγράμματος (PPC) είναι ένα συνεργατικό συμβουλευτικό όργανο και όργανο λήψης αποφάσεων που δημιουργήθηκε για να σχεδιάσει από κοινού το δημόσιο πρόγραμμα αυτής της έκθεσης στο Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας.

Ανακαλύψτε περισσότερα για το δημόσιο πρόγραμμα γύρω από αυτή την έκθεση.

Η έκθεση χρησιμοποιεί εικόνες και αντικείμενα από εξωτερικά αρχεία και συλλογές. Παρόλο που καταβάλαμε κάθε δυνατή προσπάθεια για να διασφαλίσουμε ότι όλα τα δικαιώματα εικόνας αναγνωρίζονται δεόντως, παρακαλείσθε να επικοινωνήσετε με το Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας σε περίπτωση αναγκαίων τροποποιήσεων των πιστώσεων.