Informacje ogólne

Peryferia i Horyzonty koncentrują się na Europie Środkowej, Wschodniej i Południowo-Wschodniej (CESEE), gdzie kulturowe i polityczne peryferia krzyżują się ze złożonymi historiami imperium, poprzez różne praktyki socjalizmu i komunizmu, internacjonalizmu i nacjonalizmu oraz przejścia w kierunku "demokracji" i kapitalizmu. W serii analizuje się również, w jaki sposób „białość” jest konstruowana, negocjowana i destabilizowana w tych kontekstach, co stanowi wyzwanie dla założeń jednorodnej tożsamości europejskiej.

Cykl uwzględnia kolonializm w poszczególnych kontekstach tego regionu. Inwazja, podbój i ucisk z pewnością mogą być częścią historii kolonialnej, ale same w sobie nie są wystarczającymi warunkami do zdefiniowania kraju jako "skolonizowanego". Kolonializm charakteryzuje się również specyficzną materialną relacją wydobycia między ośrodkiem a jego koloniami – relacją, która nie odpowiada w ten sam sposób historii tych krajów. Seria ta kwestionuje równoważność warunków historycznych krajów Europy Wschodniej i krajów skolonizowanych na globalnym Południu, obejmując i tworząc przestrzeń dla złożoności.

Wydarzenia te są częścią programu publicznego „Postcolonial?” opracowanego wspólnie przez muzeum z grupą ekspertów, praktyków, artystów i edukatorów.

Biografie współkuratorów

Jelena Sofronijevic (@empirelinespodcast) jest producentką, kuratorką, pisarką i badaczką, pracującą na styku historii kultury, polityki i sztuki. Ich niezależne projekty kuratorskie obejmują Invasion Ecology (2024), SEEDLINGS: Diasporic Imaginaries, z Travelling Gallery (2025) oraz Seeds of Hate and Hope, w Sainsbury Centre (2025). Jelena produkuje EMPIRE LINES, podcast, który odkrywa nieoczekiwane przepływy imperiów poprzez sztukę, wspierany przez ich rolę kuratora radykalnej ekologii (2026-2027). Realizują również doktorat oparty na praktyce w Gray’s School of Art, prowadząc wystawy z udziałem artystów bałkańskich i jugosłowiańskich/diasporyjskich w brytyjskich kolekcjach sztuki. 

Pierre-Antoine Vettorello jest doktorantem w Sint Lucas Antwerp i na Uniwersytecie w Antwerpii w 2026 r. Praktyk w dziedzinie tekstyliów i mody, posiada tytuł magistra mody na Wydziale Mody w Antwerpii (2011) oraz tytuł magistra w dziedzinie badań artystycznych na Sint Lucas Antwerp (2020). Jego badania dotyczą tekstyliów, historii mody, kultury materialnej, archiwów kolonialnych i metodologii badań artystycznych. Wykładał metodologię badawczą w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Brukseli, a obecnie nadzoruje studentów studiów magisterskich w zakresie pisania akademickiego w Istituto Marangoni Paris. W kadencji 2025-2026 Michaelmas był wizytującym doktorantem w Wolfson College na Uniwersytecie Oksfordzkim, gdzie prowadził badania w Pitt Rivers Museum. Od 2023 r. pracuje jako badacz działań w ramach finansowanego przez FWO projektu Crafting Futures, badając transmisję i wartość praktyk rzemieślniczych we Flandrii. W 2025 r. zasiadał w zarządzie Research Collective for Decoloniality and Fashion i jest redaktorem The Yarn, dwuletniej publikacji poświęconej dziedzictwu kolonialnemu w muzeach mody i edukacji.

Obraz banera: Źródło: El Shatt – A Blueprint for Utopia (2023) dzięki uprzejmości Ivana Ramljaka.