Lili Sohn — Δικαιώματα των γυναικών και γυναικεία σώματα

Η ευρωπαϊκή ιστορία του 20ού και του 21ου αιώνα έχει σημειώσει πρόοδο όσον αφορά το δικαίωμα των γυναικών να αποφασίζουν για το σώμα τους και τη σεξουαλικότητά τους. Ωστόσο, τα δικαιώματα αυτά εξακολουθούν να παρεμποδίζονται από σοβαρά εμπόδια. Οδεύουμε προς τα πίσω; Ποιες είναι οι προκλήσεις σήμερα, ποιες είναι οι πιθανές λύσεις και ποιοι λόγοι υπάρχουν να ελπίζουμε;

Για μένα, το δικαίωμα στην άμβλωση είναι ένας καλός δείκτης σε παγκόσμιο επίπεδοι για το δικαίωμα των γυναικών να ελέγχουν το σώμα τους.

Για παράδειγμα, στη χώρα μου, τη Γαλλία, τον Αύγουστο του 2020, κατατέθηκε προς ψήφιση ένας νόμος για την παράταση της νόμιμης προθεσμίας για άμβλωση από τις 12 στις 14 εβδομάδες εγκυμοσύνης. Ο νόμος αυτός ψηφίστηκε από την Εθνοσυνέλευση αλλά απορρίφθηκε από τη Γερουσία, και τελικά ψηφίστηκε στις αρχές του 2022 μετά από έντονη αντιπαράθεση.

Η άμβλωση είναι νόμιμη αλλά εξακολουθεί να είναι επίμαχο ζήτημα!

Η δική μου αίσθηση είναι ότι η βούληση να επικεντρωθούμε εκ νέου σε θέματα και αποφάσεις που αφορούν το σώμα μας, όπως η αντισύλληψη, η άμβλωση, η απόκτηση παιδιού, η περίοδος, η εμμηνόπαυση, ο αυνανισμός, η σεξουαλικότητα, υπερβαίνουν το πλαίσιο του ακτιβισμού και υπεισέρχονται στην προσωπική και οικογενειακή σφαίρα. Το βλέπω αυτό σε όλα τα βιβλία, τα ντοκιμαντέρ, τους λογαριασμούς Instagram που σημειώνουν άνοδο.

Εξακολουθούν να υπάρχουν πολλά εμπόδια πολιτικά, ιατρικά, φαρμακευτικά... αλλά ο φεμινισμός σιγά-σιγά εισχωρεί σε όλα τα θέματα και αυτό είναι πολύ ωραίο!

Στο επίκεντρο του γραφιστικού σας έργου, εμφανώς βρίσκεται το γυναικείο σώμα (το στήθος, ο κόλπος κ.λπ.). Ποιες αντιδράσεις προκαλεί αυτό στο αναγνωστικό κοινό; Πώς αντιδρούν τα άτομα που συμμετέχουν στα εργαστήρια που διοργανώνετε; Υπάρχουν διαφορετικές αντιδράσεις από διαφορετικές γενιές, για παράδειγμα;

Κατά τη διάρκεια του βιώματός μου με τον καρκίνο, διαπίστωσα ότι δεν γνώριζα το σώμα μου. Ανακάλυψα, επίσης, ότι πολλές αποφάσεις λαμβάνονταν εν αγνοία μου, χωρίς να μου τις εξηγήσει κανείς πραγματικά.

Έτσι κατάλαβα ότι το να έχω τον έλεγχο σε ό,τι αφορά το σώμα μου είχε να κάνει με τη γνώση. Αυτός ήταν ο μόνος τρόπος να ανακτήσω τη δύναμή μου και να βγω από αυτή την κατάσταση που οι γιατροί με αντιμετώπιζαν συγκαταβατικά σαν να ήμουν μωρό.

Συνάντησα γιατρούς, μαίες και ενώσεις και τους έκανα πολλές ερωτήσεις. Μετά, ζωγράφισα τον κόλπο, τη μήτρα, την κλειτορίδα, τους Βαρθολίνειους αδένες, την ουρήθρα και τους αδένες του Skene... Απεικόνισα το πώς όλα αυτά αλληλεπιδρούν και είναι ενσωματωμένα στο σώμα μου (αν και υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο σχέδιο ενός σπιτιού και το πώς ζούμε μέσα σε αυτό).

Όλα αυτά τα μοιράστηκα σε ένα τόμο κόμικ και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (πριν από πάνω από 5 χρόνια, δεν ήταν τόσο διαδεδομένο όσο σήμερα, που βλέπουμε περισσότερες εικόνες από κλειτορίδες και αιδοία) και έλαβα πολλά σχόλια.

Το κοινό μου είναι πολύ ευρύ: από έφηβες έως ηλικιωμένες γυναίκες. Και εξακολουθεί να υπάρχει μεγάλη αμηχανία σε σχέση με αυτά τα θέματα. Γι’ αυτό χρησιμοποιώ το χιούμορ και το σχέδιο, μου επιτρέπει να είμαι λιγότερο άμεση;)

Αυτό που διαπιστώνω, ιδίως σε εκδηλώσεις δια ζώσης, με πραγματικό κοινό, είναι ότι μόλις σπάσει ο πάγος, όλοι ενδιαφέρονται και θέλουν (και έχουν ανάγκη) να μιλήσουν για αυτά τα προσωπικά θέματα. 

Πάνε πάνω από 5 χρόνια από τότε που εκδόθηκε το κόμικ μου «Vagin tonic», και ακόμη λαμβάνω πολλά γράμματα από άτομα που μου λένε πόσο όμορφα τους έκανε να νιώσουν.