Από τον DAVID WILKINS
Στις 26 Φεβρουαρίου 2019, πραγματοποίησα την πρώτη μου περιπάτηση στο Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας. Δεδομένου ότι ήταν εντελώς τυφλά και εν μέρει κωφά, αυτό ήταν κάτι που το Σπίτι δεν είχε προσπαθήσει ποτέ στο παρελθόν. Παρά το γεγονός ότι είχαμε κάποιες ανησυχίες όταν ξεκινούσαμε, απεδείχθη μια φανταστική περιπέτεια. Επιπλέον, το Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας ήταν σε θέση να πάρει μεγάλο αριθμό φωτογραφιών της εκδήλωσης. Επειδή δεν ήμουν σε θέση να αγγίξω κάποιο από τα αντικείμενα και είχα μόνο 45 λεπτά, επικεντρώθηκα σε ένα τμήμα: Harvest of Destruction — έκθεση που εξηγεί τον καταστροφικό αντίκτυπο που είχε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος στον άμαχο πληθυσμό της Ευρώπης. Οι ιστορίες λένε μέσα από μια επιλογή προσωπικών αντικειμένων. Μνημόνευσα τις ενημερώσεις των αντικειμένων που εκτίθενται και με τη βοήθεια ορισμένων σημειωμάτων, ζήτησα από τους επισκέπτες να προσπαθήσουν να περιγράψουν το αντικείμενο προτού εξηγήσω τι ήταν στην πραγματικότητα.
Πιστεύω ότι αυτό είναι κάτι που το Σπίτι θα πρέπει να κάνει συχνότερα και να ανοίγει τα μάτια των επισκεπτών στα αντικείμενα με μοναδικό τρόπο. Ακολουθεί μια σειρά σχολίων από τους επισκέπτες, τα οποία εξηγούν τι ήταν σαν να καθοδηγείται στο Σπίτι από έναν τυφλό ξεναγό.
«Όταν προσκλήθηκα να παραστώ σε μια ξενάγηση στο Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας και έμαθα ότι επρόκειτο να παρουσιαστεί από κάποιον που δεν μπορούσε να δει, ήμουν περίεργος και περίεργος ως προς τον τρόπο με τον οποίο θα λειτουργούσε. Ωστόσο, ο οδηγός μας, David, ήταν μια αποκάλυψη. Ήταν εξαίρετος ομιλητής, ο οποίος στην πραγματικότητα επωφελήθηκε από την έλλειψη όρασης του και μας αμφισβήτησε να αμφισβητήσουμε τι είδαμε, καθιστώντας ολόκληρη την εμπειρία πολύ πιο εμβυθιστική και δίνοντάς μας τη δυνατότητα να βλέπουμε τα εκθέματα σε διαφορετικό φως. Θα πρότεινα σίγουρα αυτή την επίσκεψη σε όλους και να ενθαρρύνω την ευρύτερη χρήση αυτού του είδους σκέψης, ώστε τα μουσεία να μπορούν να είναι προσβάσιμα σε όλους.»
«Συμμετείχα στη μεσημεριανή περιήγηση που πραγματοποίησε ο David Wilkins σχετικά με την υλοτόμηση της καταστροφής. Η παρουσία του David ως ξεναγού ήταν μια υπέροχη εμπειρία. Αντίθετα με τους «τυπικούς» ξεναγούς, οι οποίοι περιγράφουν κυρίως τα γεγονότα και την ιστορία πίσω από τα αντικείμενα που απεικονίζουν, ο David κατάφερε να μεταφέρει τα αντικείμενα για τα οποία μιλούσε στη ζωή, προσθέτοντας ένα μεγάλο συναισθηματικό βάθος στο θέμα το οποίο, από μόνο του, είναι ήδη τραγικό. Η προσέγγισή του, ακόμη και αν ήταν πραγματική, ήταν επίσης πολύ αισθητική, με αποτέλεσμα να νιώθουμε ότι συμμετέχουμε στην περιήγηση, καθώς πρέπει να περιγράψουμε τα αντικείμενα και να μας κάνουμε να κοιτάξουμε πέρα από ό,τι βλέπουμε. Ο David μάς είπε ότι αυτό που μοιάζει με μια γραπτή επιστολή σε ένα κομμάτι χαρτιού, ήταν στην πραγματικότητα οι λέξεις-χαραγμένες σε κορμό δέντρων από έναν άνδρα που επρόκειτο να πεθάνει σε ρωσικό γκουλάγκ. Ο David μάς έκανε να κοιτάξουμε πιο κοντά, βαθύτερα, αναγκάζοντάς μας να ασχοληθούμε άμεσα με τα αντικείμενα και να μας δείξουμε τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο με νέο φως.»
«Το γεγονός ότι όλα τα αντικείμενα για τα οποία μίλησε ήταν πίσω από γυαλί και ότι δεν μπορούσε να τα αγγίξει, και το γεγονός ότι χρειάστηκε να μάθει βασικά τα πάντα με βάση την καρδιά (εκτός από τα κείμενα που μπορούσε να διαβάσει χάρη στη μηχανή του) έκανε την περιήγηση να ξεχωρίζει πολύ περισσότερο για μένα. Σίγουρα, υπήρχαν ορισμένες λεπτομέρειες που έκαναν την επίσκεψη αυτή διαφορετική — πώς διαβάζει ο David και πώς έλαβε ορισμένες πολύ ακριβείς πληροφορίες μερικές φορές λανθασμένες (όπως ημερομηνίες) — αλλά δεν ήταν πραγματικά επιζήμια για μένα. Είναι αλήθεια ότι μερικές φορές δεν γνωρίζετε αν πρέπει να πείτε στον οδηγό ότι υπέπεσε σε σφάλμα· αυτό όμως είναι και ένα ερώτημα που μας ρωτάμε με οδηγούς που βλέπουν! Ο David ανέφερε το γεγονός ότι δεν είχε καμία εικόνα μόνο μία φορά, κατά την έναρξη της επίσκεψης — και στην πραγματικότητα, αυτό είναι απαραίτητο. Άλλα πράγματα που ξεχωρίζουν, όπως η φωνή του και ο τόνος του, ήταν πολύ προσαρμοσμένα στο θέμα της επίσκεψης. Και το πιο αξιοσημείωτο πράγμα που έλαβα πίσω από την επίσκεψη αυτή δεν ήταν η έλλειψη όρασης του David, αλλά το πρωτότυπο ύφος που υιοθέτησε για την επίσκεψή του, η αλληλεπίδρασή του με το κοινό του και οι γνώσεις του, οι οποίες μερικές φορές ήταν πολύ ακριβείς: εν ολίγοις, τίποτα δεν έχει καμία σχέση με κάποια αναπηρία.»
«Προσκλήθηκα στην περιήγηση στο Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας από τον David. Αφού επισκέφθηκα το μουσείο μία φορά πριν ήμουν εξοικειωμένος με το περιεχόμενο που προσφέρθηκε αλλά όχι με το περιεχόμενο της ξενάγησης. Η προηγούμενη γνώμη μου για τις περιηγήσεις στα μουσεία ήταν ότι συχνά είναι εσπευσμένες και δεν εστιάζουν σε όλες τις εκθέσεις που εκθέτω. Ως εκ τούτου, έκπληξα με την ευχάριστη έκπληξή μου το γεγονός ότι η περιήγηση, στη «Σύλληψη της καταστροφής», επικεντρώθηκε σε ένα ακριβές σημείο της ιστορίας και ανέφερα σε βάθος το θέμα από ευρωπαϊκή άποψη, συμπεριλαμβανομένων των Ρώσων, καθώς και των συνήθως συμμαχικών δυνάμεων κατά των Nazis. Μου άρεσε η χρήση αντικειμένων για να επισημανθούν οι επιπτώσεις της υλοτόμησης της καταστροφής, καθώς και η χρήση των δύο παραδειγμάτων. Καθώς ο David δεν είναι ορατός, αισθάνομαι ότι η παράδοσή του όταν μίλησε σε εμάς προερχόταν από την καρδιά, θα μπορούσατε να πείτε ότι ήταν ενθουσιασμένος για το θέμα για το οποίο μιλούσε και το οποίο έδειχνε καθ’ όλη τη διάρκεια της περιήγησης.»
«Συμμετείχα στην περιπάτηση του David Wilkins στο Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας και ήταν μια μεγάλη ανακάλυψη. Έχω επισκεφθεί το μουσείο αρκετές φορές, αλλά με την ευκαιρία αυτή (για πρώτη φορά) έκανα μια στιγμή για να μελετήσω αυτό που εξέτασα. Αυτό οφείλεται κυρίως στην ευαισθησία του David και στον εξαιρετικά ελκυστικό τρόπο αλληλεπίδρασης με τα αντικείμενα που υπάρχουν στο μουσείο και με τους ανθρώπους που συμμετείχαν στην επίσκεψη. Πιστεύω ότι στο Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας θα πρέπει να πραγματοποιηθεί ξενάγηση από άτομα με προβλήματα όρασης, λόγω του μεγάλου οφέλους που μπορεί να αποφέρει στις εμπειρίες των επισκεπτών.»
Εν κατακλείδι, η ξενάγησή μου — η πρώτη του είδους της — έλαβε πολλά θετικά σχόλια από τους επισκέπτες του Σπιτιού. Διατυπώθηκαν ορισμένες προτάσεις σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε να βελτιωθεί. Ωστόσο, οι επισκέπτες όχι μόνο βρήκαν αυτή την πλούσια εμπειρία, αλλά ήταν εξαιρετικά πρόθυμοι να το κάνουν κάτι άλλο. Πρόκειται και πάλι για μια εμπειρία που πολλοί επισκέπτες αισθάνονται ότι θα πρέπει να συμβαίνουν συχνότερα τόσο στο ίδιο το Σπίτι όσο και σε ολόκληρη την υπόλοιπη Ευρώπη. Δεν μπορώ να περιμένω για άλλη ξενάγηση στο Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας.
