Απόβλητα στο περιβάλλον

Τι γνωρίζουμε πραγματικά για τα απόβλητα που έχουν προκύψει από τον μαζικό πολλαπλασιασμό των προϊόντων μιας χρήσης εμμηνόρροιας από τη δεκαετία του 1950; Σε αυτή τη σειρά, επτά συνεντεύξεις παρέχουν πολύ διαφορετικές πληροφορίες σχετικά με το θέμα των εμμηνόρροιων αποβλήτων. Αυτό το επεισόδιο αφορά την ανεπαρκή διάθεση. Η εμπειρογνώμονας σε θέματα λυμάτων Bianca Mimietz από το Berliner Wasserbetriebe εξηγεί τα προβλήματα που συνδέονται με τα ταμπόν και τα ταμπόν που εκλύονται στην τουαλέτα.

Το «Stdup paddleboarding», ή «SUPing», είναι πρωτίστως μια ψυχαγωγική δραστηριότητα, ένας τρόπος άσκησης και χαλάρωσης των ανθρώπων. Ωστόσο, όταν βγάζετε σε ποταμό ή λίμνη, μπορείτε να δείτε πολλά πράγματα που δεν ανήκουν στο νερό και μπορείτε να φτάσετε σε μη προσβάσιμα απορρίμματα κατά τα άλλα. Ο Nejc Gajšek είναι περιβαλλοντικός ακτιβιστής που ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τον φυσικό κόσμο από μικρή ηλικία. Στην ιστορία του αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος και η κοινότητα SUPing του συμμετέχουν σε οργανωμένες εκδηλώσεις και εκστρατείες καθαρισμού, στη συλλογή απορριμμάτων, στον καθαρισμό του περιβάλλοντος και στην προσπάθεια ενθάρρυνσης των άλλων να πράξουν το ίδιο τεκμηριώνοντας τις δραστηριότητές τους και αναρτώντας τα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Τι γνωρίζουμε πραγματικά για τα απόβλητα που έχουν προκύψει από τον μαζικό πολλαπλασιασμό των προϊόντων μιας χρήσης εμμηνόρροιας από τη δεκαετία του 1950; Σε αυτή τη σειρά, επτά συνεντεύξεις παρέχουν πολύ διαφορετικές πληροφορίες σχετικά με το θέμα των εμμηνόρροιων αποβλήτων. Το παρόν επεισόδιο αφορά την οδηγία της ΕΕ για τα πλαστικά μίας χρήσης, η οποία ισχύει από τις 3 Ιουλίου 2021. Ο Werner Bosmans, ο οποίος διαδραμάτισε καίριο ρόλο στην ανάπτυξή της, αναφέρεται στους λόγους για τους οποίους δημιουργήθηκε η οδηγία, ποια προϊόντα επηρεάζει, και εξηγεί το σήμα «Πλαστικό στο προϊόν».

Ο ποταμός Thames ήταν ανέκαθεν το έδαφος απόρριψης της πόλης.

Από τα ιστορικά απόβλητα — όπως οι πήλινοι σωλήνες μιας χρήσης, το ισοδύναμο των σύγχρονων πεταλούδων τσιγάρων — έως τη σύγχρονη κάννη — τα κινητά τηλέφωνα, τα τροχόσπιτα αγορών και τα πλαστικά παιχνίδια — ο λασπωτήρας Lara Maiklem βρίσκει κάθε είδους απόβλητα που καταλήγουν στον ποταμό.

Αυτό που ενώνει αυτή την ποικιλομορφία των αποβλήτων είναι η δράση της φανταστικής, όπου η κοινωνία συνήθως δεν βλέπει και δεν βρίσκει νόημα και εμπειρία μεταξύ των σκύλων της κοινωνίας.

Τι μας λέει αυτό το μειονέκτημα για τη μεταβαλλόμενη φύση της κοινωνίας μας;

Το 2015, συντάχθηκαν ιστορίες (προσφύγων) κατά μήκος των εξωτερικών και εσωτερικών συνόρων της Ευρώπης. Το 2018, οι ιστορίες αυτές εντάχθηκαν στη μόνιμη συλλογή του Volkskundemuseum. Το βίντεο αυτό έχει ως στόχο να δώσει οπτική μορφή στις ανθρώπινες ιστορίες διαφυγής και στην παρουσία τους στο μουσείο μας. Οι πρόσφυγες, οι ιστορίες τους και τα προσωπικά τους αντικείμενα αξίζουν μια θέση στις συλλογές μας και στο συλλογικό βιογραφικό μας. Όταν συνδέονταν στην Ευρώπη, οι άνθρωποι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν πολλά από τα πολύτιμα, άσκοπα και καθημερινά τους αντικείμενα. Ορισμένα από αυτά τα αντικείμενα βρέθηκαν στην έκθεσή μας. Ορισμένα από τα νέα αντικείμενα θα μπορούσαν να θεωρηθούν «απόβλητα» ή «απορριφθέντα απορρίμματα», αλλά, όπως δείξαμε στη μόνιμη συλλογή μας, τους δώσαμε νέα αξία και οι επισκέπτες που θεωρούν ότι τα αντικείμενα αυτά μπορεί να ρωτήσουν οι ίδιοι, «Τι είναι τα απόβλητα και τι αξίζει να διατηρηθούν;»

Ο χώρος υγειονομικής ταφής ηλεκτρονικών αποβλήτων στην Agbogbloshie, στη Γκάνα, είναι ο τόπος στον οποίο ακούμε την κατάθεση του Lennox Yabidou.

Καπνός, αναθυμιάσεις, έλλειψη εξοπλισμού και προστατευτικών ενδυμάτων: οι σύγχρονοι συλλέκτες αποβλήτων εργάζονται υπό αντίξοες συνθήκες.

Σε αυτό το βίντεο, βλέπουμε τον άδικο χαρακτήρα των αποβλήτων αποικιοκρατίας και την περιβαλλοντική ζημία που προκαλεί.

Όχι μόνο μελετά την ιστορία, αλλά υπογραμμίζει το γεγονός ότι στη Γκάνα και αλλού οι άνθρωποι βρίσκουν αξία και ένα μέσο διαβίωσης από ό,τι απορρίπτει ο δυτικός κόσμος και δεν θεωρεί ότι έχει αξία.

Περίπου 22 δισεκατομμύρια συσκευές είναι επί του παρόντος συνδεδεμένες με το διαδίκτυο. Πόσα ακριβώς; Κανείς δεν γνωρίζει. Εκτιμάται ότι, σε διάστημα ενός λεπτού, πραγματοποιούμε κατά μέσο όρο 6 εκατομμύρια αναζητήσεις στην Google, τηλεφορτώνουμε 96,000 φωτογραφίες στο Instagram, δημοσιεύουμε σχεδόν 600,000 νέα tweet στο Twitter, λάβαμε 180 εκατομμύρια ηλεκτρονικά μηνύματα στα πλαίσια εισερχόμενων μηνυμάτων μας και κύρουμε περίπου 150,000 μηνύματα Slack.

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πού και πώς αποθηκεύεται όλο αυτό το περιεχόμενο; Τι συμβαίνει με τα παλαιά μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου όταν πέφτουν στο κάτω μέρος της θυρίδας εισερχόμενων μηνυμάτων σας; Περιττά αρχεία, εφαρμογές, διπλές φωτογραφίες και βίντεο είναι τα λεγόμενα ψηφιακά απόβλητα και η αποθήκευση αυτών των αποβλήτων δημιουργεί τεράστια ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας.

Εκτιμάται ότι η τεχνολογία πληροφοριών και επικοινωνιών, η οποία αποτελείται από το υλισμικό των υπολογιστών, τα έξυπνα τηλέφωνα, τους εκτυπωτές, τα ακουστικά VR, τους δορυφόρους και ολόκληρη την υποδομή που παρέχει συνδεσιμότητα στο διαδίκτυο, ευθύνεται για 620 εκατομμύρια τόνους εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου ετησίως.