Περιβάλλον

Η Marc έχει ενστερνιστεί τη μετακίνηση μηδενικών αποβλήτων και εφαρμόζει τις «5 R» — απορρίμματα, μείωση, επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση και σήψη (λιπασματοποίηση). Το 2016 ολοκλήρωσε επιτυχώς την πρόκληση «jar»: μείωση της παραγωγής αποβλήτων κατά τη διάρκεια ενός πλήρους έτους, ώστε να μην υπερβαίνει τα 1.5 λίτρα jar. Άλλοι που πειραματίστηκαν με ζωντανά μηδενικά απόβλητα επέκριναν τον τρόπο με τον οποίο αυτή η «jar tyranny» προκάλεσε αισθήματα ενοχής εστιάζοντας στο άτομο και όχι στη συστημική αλλαγή. Ωστόσο, ο Marc θεώρησε ότι αποτελεί «πρόκληση».

Τι περιέχει αυτό το βάρ και τι φαίνεται να λέει για το άτομο που βρίσκεται πίσω από αυτό; Σύμφωνα με τον Marc, «Ένας πρέπει να πιστεύει ότι [ανήκε] σε κάποιον που μοιάζει με το κόμμα, διότι το jar περιέχει ορισμένα καπάκια φιαλών οίνου και φεστιβάλ βραχιόλια. (Κάποιος) ο οποίος έχει επίσης προβλήματα όρασης — επειδή υπάρχει φακός επαφής — και ο οποίος είναι εγκοπός — επειδή ξέσπασε ένα έξυπνο τηλέφωνο!)

Οι κινήσεις που απαιτούν τη δραστική μείωση των ατομικών και βιομηχανικών αποβλήτων αυξάνονται παγκοσμίως τα τελευταία 25 χρόνια, υποστηρίζοντας ότι «τα καλύτερα απόβλητα είναι τα απόβλητα που δεν υπάρχουν». Ορισμένα άτομα προσπαθούν να μειώσουν στο ελάχιστο την ποσότητα απορριμμάτων που παράγει το νοικοκυριό τους. Ορισμένοι που έχουν ενστερνιστεί την αιτία έχουν αποκτήσει μεγάλη επιρροή στις χώρες τους και στο εξωτερικό — όπως η Béa Johnson στις Ηνωμένες Πολιτείες, η Sylvie Droulans στο Βέλγιο και η Jérémie Pichon στη Γαλλία, για να αναφέρουμε μόνο μερικά.

Ο ιδιοκτήτης αυτού του γιλέκου, Marc, χρησιμοποίησε επίσης τη δική του «μονοετή αξία αποβλήτων σε γιλέκο» ως παιδαγωγικό εργαλείο, κατά τη διευκόλυνση εργαστηρίων για λογαριασμό της Zero Waste Belgium — μιας μη κυβερνητικής οργάνωσης για την οποία εργάστηκε από το 2018 έως το 2022.

Το αντικείμενο αυτό προέρχεται από μια τοπική συμμετοχική διαδικασία που διεξήχθη κατά την προετοιμασία του Throwaway, στο πλαίσιο της οποίας τοπικοί εμπειρογνώμονες σε θέματα αποβλήτων συμμετείχαν στη δημιουργία του περιεχομένου της έκθεσης. Οι εν λόγω κοινότητες εμπειρογνωμόνων συνέβαλαν στην έκθεση μέσω των μαρτυριών τους και μέσω του δανεισμού αντικειμένων (όπως το παρόν) που πρόκειται να εκτεθούν. Η zero Waste Belgium ήταν ένας από τους εταίρους που συμμετείχαν και έφερε το Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας σε επαφή με τον Marc και άλλα άτομα.

Κατά τη διάρκεια της πρόκλησης του «jar», ο Marc απέφυγε να παράγει απορρίμματα όσο το δυνατόν περισσότερο, μεταξύ άλλων κατασκευάζοντας κατ’ οίκον οδοντόκρεμες, χρησιμοποιώντας επαναχρησιμοποιήσιμους περιέκτες για τρόφιμα σε πακέτο και μη αγοράζοντας μία μόνο συσκευασία τραγουδιών! Στη συνέχεια, τοποθετεί όλα τα αναπόφευκτα σκουπίδια του σε ένα βάζο. «Η σπατάλη (...) είναι ένα παράθυρο της ζωής μας», λέει ο Marc, ο οποίος θεωρεί ότι το βάζο του είναι ταυτόχρονα «μια διαδρομή ενός έτους, των πραγμάτων που δεν θα μπορούσε να αποφύγει, αλλά και των γεγονότων που ζούσε». Σήμερα επιτρέπει στον εαυτό του ορισμένα πράγματα που δεν έκανε το 2016 — ακόμη και περιστασιακά σε τραγούδια χωρίς ενοχή — αλλά ορισμένες καλές συνήθειες, όπως η λιπασματοποίηση, δεν θα «πετάξει ποτέ»!

Υλικό

Εμπορευματοκιβώτιο: Γυαλί και μέταλλο. Περιεχόμενο: Διάφοροι τύποι μη ανακυκλώσιμων υλικών (κυρίως μικρά τεμάχια πλαστικών)

Διάσταση

Ύψος × διάμετρος: 22.5 × 10 cm· Όγκος: 1.5 λίτρα

Αριθμός απογραφής

2021.0050.154

Δικαιώματα δημιουργού

Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας, Βρυξέλλες, Βέλγιο

Κατάσταση

Σε προσωρινή έκθεση «Throwaway». Η ιστορία μιας σύγχρονης κρίσης

Πίστωση εικόνας

Φωτογραφία 2022 από Regular Studio, © ΕΕ, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Όλο και περισσότεροι άνθρωποι επιλέγουν μια πιο φιλική προς το περιβάλλον εναλλακτική λύση για τον τελικό τόπο ανάπαυσης. Οι σκηνοθέτες προσφέρουν πλέον φέρετρα και τσίχλες από ανακυκλωμένα και βιοαποδομήσιμα υλικά. Κατασκευασμένα σε φυσικό ξύλο χωρίς προσθήκη ρύπων, ή σε ιτιά ή ακόμη και σε χαρτόνι, τα εν λόγω φέρετρα έχουν το πλεονέκτημα ότι είναι λιγότερο ακριβά και πιο «πράσινα».

Μόνο η ταφή, η οποία μπορεί να προκαλέσει ρύπανση του εδάφους, και η αποτέφρωση, για την οποία απαιτούνται πολλά ορυκτά καύσιμα, επιτρέπονται επί του παρόντος στη Βαλλονία. Ωστόσο, αναπτύσσονται και άλλες εναλλακτικές λύσεις σε ολόκληρο τον κόσμο. Σε αυτές περιλαμβάνονται η λιπασματοποίηση ανθρώπων — όταν το σώμα μετατρέπεται σε χούμο για να αποσυντεθεί σε φυσικό στάδιο- ή η αποτέφρωση νερού, με βάση την ίδια αρχή αλλά με τη χρήση αλκαλικού νερού. Αυτές οι φουταριστικές και φιλικότερες προς το περιβάλλον μέθοδοι επιτρέπονται ήδη σε ορισμένες χώρες και θα μπορούσαν, μία μέρα, να αποτελέσουν μέρος των πρακτικών κηδείας στην Ευρώπη.

Το Μουσείο Ζωής της Βαλονίας διοργανώνει έκθεση για τα σκουπίδια κατά την περίοδο 2022-2023 με τίτλο «OrĂ- L’expo qui fait le tri» (Rubbish — μια έκθεση που τη χαρακτηρίζει). Η έννοια των μηδενικών αποβλήτων έχει σημαντική θέση σε αυτή την έκθεση. Από το 2021 έχει συλλεχθεί μεγάλος αριθμός αντικειμένων που συνδέονται με μηδενικά απόβλητα για την ολοκλήρωση των συλλογών του μουσείου.

Η μείωση των αποβλήτων είναι σημαντική σε όλα τα στάδια της ζωής μας, μέχρι τον θάνατό μας. Εναλλακτικές λύσεις, όπως αυτό το βιοαποικοδομήσιμο φαγητό, αποτελούν μέρος της μηδενικής διακίνησης αποβλήτων.

Υλικό

Χαρτόνι, γιούτα και βαμβάκι

Διάσταση

52 X 50.3 x 191,5 cm

Αριθμός απογραφής

5060937

Δικαιώματα δημιουργού

Επαρχία Λιέγης — Μουσείο της Βαλονίας

Κατάσταση

Σε αποθεματοποίηση

Πίστωση εικόνας

Επαρχία Λιέγης — Μουσείο της Βαλονίας

Αυτό το πακέτο ταμπόν υγιεινής — που παράγεται από τον Procter ĂGamble με την εμπορική ονομασία «πάντα» — περιέχει 24 ατομικές συσκευασίες «ultra pads» με φτερούγες. Τόσο η εξωτερική συσκευασία όσο και τα επιμέρους περιτυλίγματα είναι κατασκευασμένα από λεπτή, τυρκουάζ πλαστική μεμβράνη. Τα ίδια τα ταμπόν αποτελούνται από πολλαπλά στρώματα συνθετικού υλικού και είναι λευκά και τυπωμένα σε αυτά ένα λευκό και ανοιχτό μπλε μοτίβο. Το σήμα «πάντα» έφερε για πρώτη φορά στην αγορά κλασικά ταμπόν μίας χρήσης στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Λίγο αργότερα, εισήγαγε πέλματα με «φτερούγες» σχεδιασμένες για να συγκρατούν σταθερά το υπόθεμα στη θέση του και να εξασφαλίζουν καλύτερη προστασία των εσώρουχων. Το 1991, η Procter ĂGamble εγκαινίασε τα «ultra pads» της, στα οποία αρκετά εκατοστά από παχύ βάτα ή ψωμί αντικαταστάθηκαν από απορροφητικό πυρήνα, το οποίο παράγει πολύ λεπτά ταμπόν.

Ο Procter ĂGamble ιδρύθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες από έναν αγγλό και έναν Ιρλανδό μετανάστη. Σήμερα, είναι μια πολυεθνική εταιρεία που πωλεί τα προϊόντα της παγκοσμίως. Τα «πάντα» πέλματα του είναι διαθέσιμα σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων η Γερμανία, η Ισπανία και η Τουρκία.

Για την προετοιμασία αυτής της έκθεσης σχετικά με την εμμηνόρροια, προστέθηκαν στη συλλογή 2020 σύγχρονα προϊόντα υγιεινής.

Το 2017 χρησιμοποιήθηκαν περισσότερα από 49 δισεκατομμύρια προϊόντα υγιεινής μίας χρήσης στα 28 κράτη μέλη της ΕΕ. Υλικά όπως ο ξυλοπολτός, το βαμβάκι, οι ίνες βισκόζης και το πλαστικό διοχετεύονται στην παραγωγή τους. Μετά τη χρησιμοποίησή τους, τα τεμάχια αυτά — βάρους 590 000 τόνων — καταλήγουν σε χώρους υγειονομικής ταφής ή σε αποτεφρωτήρα.

Σημερινή διεύθυνση

Museum of European Cultures, Βερολίνο, Γερμανία

Υλικό

Κυτταρίνη, συνθετική ύλη, τυπωμένη, συσσωματωμένη

Διάσταση

Ύψος × πλάτος × βάθος: 18 X 8.5 x 8,5 cm (εξωτερική συσκευασία), ύψος × πλάτος × βάθος: 8.5 X 12 x 0,5 cm (μεμονωμένα περιτυλίγματα), ύψος × πλάτος × βάθος: 23 X 15 x 0,2 cm (πλέγμα)

Αριθμός απογραφής

N (9 D) 85/2020

Κατάσταση

Σε αποθεματοποίηση

Πίστωση εικόνας

Staatliche Museen zu Berlin, Museum of European Cultures/Christian Krug Public Domain Mark 1.0

Πλύσιμο υφασμάτινων ταμπόν όπως αυτό έγινε δημοφιλές στη Γερμανία στις αρχές του 20ου αιώνα. Φορτώθηκαν με την πρόσδεσή τους σε ζώνη υγιεινής. Κατά τη δεκαετία του 1930, οι γερμανικοί κατάλογοι συνέστησαν «σε όλες τις γυναίκες για λόγους υγείας» να χρησιμοποιούνται ενισχυμένα πλέγματα από μηχάνημα. Ακόμη και τη δεκαετία του 1950, εξακολουθούσαν να προσφέρουν τα ταμπόν για το 60 pfennig ένα κομμάτι.

Παρόμοια πλεκτά ταμπόν χρησιμοποιούνταν και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Τα ταμπόν αποκτήθηκαν το 1991 από γυναίκα από τη Λειψία.

Από τα τέλη του 19ου αιώνα πωλούνταν στη Γερμανία πλεκτά ταμπόν. Δεδομένου ότι μπορούσαν να πλυθούν και να βραστούν, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ξανά και ξανά, πράγμα που σημαίνει ότι δεν υπήρχε απόβλητο, όπως υπήρχαν με τα ταμπόν μιας χρήσης που βρέθηκαν στη σκηνή τη δεκαετία του 1920.

Σημερινή διεύθυνση

Museum of European Cultures, Βερολίνο, Γερμανία

Υλικό

Βαμβάκι, λινά, πλεκτά, μηχανικά ραμμένα

Διάσταση

34 cm x 10 cm x 0,5 cm

Αριθμός απογραφής

I (23 G) 542/1991

Κατάσταση

Σε αποθεματοποίηση

Πίστωση εικόνας

Staatliche Museen zu Berlin, Museum of European Cultures/Christian Krug Public Domain Mark 1.0

Η αύξηση των προϊόντων εμμηνόρροιας μιας χρήσης από τη δεκαετία του 1950 και μετά δημιούργησε όχι μόνο μια νέα μορφή αποβλήτων, αλλά και ένα νέο πρόβλημα ρύπανσης. Όσον αφορά τα ταμπόν ή ταμπόν, πολύ συχνά απορρίπτονταν σε τουαλέτες και προκαλούσαν περιβαλλοντικό πρόβλημα ρύπανσης των υδάτων, το οποίο μέχρι σήμερα ήταν σχεδόν άγνωστο ως προς τις διαστάσεις του. Το γεγονός αυτό οδήγησε στην εισαγωγή μεταλλικών κουτιών απορριμμάτων στις τουαλέτες «ladies». Εταιρείες όπως η Canon Hygiene (νυν Citronhygiene), η PHS ή η Rentokil Initial διέθεσαν στην αγορά κονσέρβες απορριμμάτων αποβλήτων, των οποίων ο σχεδιασμός ήταν ειδικά προσαρμοσμένος στις δημόσιες τουαλέτες «ladies»: Αφενός, έπρεπε να τοποθετηθούν στις στενές καμπίνες δίπλα στην τουαλέτα. Από την άλλη πλευρά, ένα πτερύγιο στο καπάκι αποκρύπτει το περιεχόμενο του κάδου από την όψη και την αφή. Το μοντέλο που προσέθεσε η MEK στη συλλογή του παράγεται από το 1995 από την CWS, εταιρεία που εδρεύει στη Γερμανία. Σήμερα είναι πολύ διαδεδομένη σε δημόσιους χώρους στη Γερμανία, σε σχολεία, πανεπιστήμια ή αεροδρόμια.

Η CWS προσφέρει τα κουτιά απορριμμάτων απορριμμάτων υγιεινής σε ολόκληρη την Ευρώπη. Τα μεταλλικά κουτιά απορριμμάτων μισθώνονται από τους πελάτες. Η υπηρεσία CWS περιλαμβάνει τακτικό καθαρισμό και απολύμανση των κάδων. Οι εγκαταστάσεις πλυσίματος για τον καθαρισμό των κάδων βρίσκονται επίσης σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Στο πλαίσιο της προετοιμασίας μιας έκθεσης σχετικά με την εμμηνόρροια, οι επιμελητές του Μουσείου Ευρωπαϊκών Πολιτισμών (MEK) συναντήθηκαν με την έρευνα της Camilla Røstvik. Ερευνά την ιστορία των απορριμμάτων απορριμμάτων υγιεινής — αντικείμενα καθημερινής χρήσης που χρησιμοποιούνται ευρέως και είναι πολύ γνωστά στους εμμηνόρρονους στην καθημερινή τους ζωή. Ως μουσείο καθημερινής κουλτούρας, η ΜΕΚ ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τέτοια υποτιθέμενα αντικείμενα των οποίων η ιστορία είναι ελάχιστα γνωστή ή των οποίων οι χρήσεις σπάνια αμφισβητούνται. Ως εκ τούτου, για την έκθεση, οι επιμελητές ζήτησαν έκθεση από διάφορους κατασκευαστές απορριμμάτων απορριμμάτων υγιεινής και έλαβαν, μεταξύ άλλων, αυτό το νέο δείγμα.

Μέχρι στιγμής, οι κονσέρβες απορριμμάτων υγιεινής με προστατευτικά καλύμματα έχουν βρεθεί σχεδόν αποκλειστικά στις τουαλέτες «ladies». Είναι ειδικά σχεδιασμένα για τη διάθεση αποβλήτων εμμηνόρροιας. Αυτό δείχνει ότι τα απόβλητα είναι ειδικά — πρόκειται για «γυναικεία απόβλητα». Αυτό θεωρείται επίσης δυνητικά τοξικό. Σίγουρα, η διατριβή της «μενοτοξίνης» ή του τοξικού εμμηνορροϊκού αίματος έχει διαψευστεί εδώ και καιρό. Ωστόσο, με την εμφάνιση του HIV, ο φόβος λοίμωξης μέσω του αίματος ανανεώθηκε. Απουσιάζει σε μεγάλο βαθμό η έρευνα σχετικά με το κατά πόσον τα χρησιμοποιούμενα εμμηνορροϊκά προϊόντα ενέχουν οποιοδήποτε είδος μολυσματικού κινδύνου. Στον σχεδιασμό τους, οι κονσέρβες απορριμμάτων εμμηνόρροιας προορίζονται να καταστήσουν αβλαβή τα «γυναικεία απόβλητα»: Πολλά μοντέλα μπορούν να ανοίξουν χωρίς να πρέπει να τα αγγίζουν με τα χέρια σας. Το πτερύγιο στο κάλυμμα εμποδίζει την εμφάνιση ή την επαφή του ήδη περιεχόμενου τεμαχίου.

Υλικό

Πλαστικά

Διάσταση

52,5 × 34,5 × 20,0 cm

Αριθμός απογραφής

N (9 D) 63/2022

Κατάσταση

Σε αποθεματοποίηση

Πίστωση εικόνας

Staatliche Museen zu Berlin, Museum Europäischer Kulturen/Christian Krug Public Domain Mark 1.0

Το Fleurcup είναι ένα κύπελλο εμμηνόρροιας που μπορεί να πλυθεί και να επαναχρησιμοποιηθεί και προσφέρει στις γυναίκες μια πιο φιλική προς το περιβάλλον εναλλακτική λύση για τις ανάγκες γυναικείας υγιεινής τους.

Όλο και περισσότερα καταστήματα στην Ευρώπη συμμετέχουν στη μηδενική μετακίνηση αποβλήτων προτείνοντας προϊόντα που μπορούν να πλένονται και επαναχρησιμοποιούνται, ιδίως για τη γυναικεία υγιεινή. Αυτό ανταποκρίνεται στο ολοένα και πιο έντονο αίτημα των πολιτών στην Ευρώπη για τρόπους με τους οποίους οι πολίτες μπορούν να διαδραματίσουν τον ρόλο τους στην αντιμετώπιση περιβαλλοντικών ζητημάτων.

Το Μουσείο Ζωής της Βαλονίας διοργανώνει έκθεση για τα σκουπίδια κατά την περίοδο 2022-2023 με τίτλο «OrĂ- L’expo qui fait le tri» (Rubbish — μια έκθεση που τη χαρακτηρίζει). Η έννοια των μηδενικών αποβλήτων έχει σημαντική θέση σε αυτή την έκθεση. Από το 2021 έχει συλλεχθεί μεγάλος αριθμός αντικειμένων που συνδέονται με μηδενικά απόβλητα για την ολοκλήρωση των συλλογών του μουσείου.

Τα ταμπόν μίας χρήσης και οι σερβιέτες υγείας προκαλούν προβλήματα για το περιβάλλον και την υγεία. Το κύπελλο εμμηνόρροιας που μπορεί να πλυθεί είναι μια εναλλακτική λύση που μειώνει τα οικιακά απόβλητα.

Υλικό

Σιλικόνη

Διάσταση

7 X 4,5 cm

Αριθμός απογραφής

5061345

Δικαιώματα δημιουργού

Επαρχία Λιέγης — Μουσείο της Βαλονίας

Κατάσταση

Σε αποθεματοποίηση

Πίστωση εικόνας

Επαρχία Λιέγης — Μουσείο της Βαλονίας

Μεγάλος σάκος ώμου που προορίζεται για καθημερινή χρήση και για αγορές. Παρασκευάζεται από παλαιά διαφημιστικά πανό για εκθέσεις μουσείων. Εδώ και πολλά χρόνια, το Μουσείο πρόσφατης ιστορίας Celje διαφημίζει τις εκθέσεις του σε μεγάλα πανό αναρτημένα στο μπροστινό μέρος του κτιρίου. Οι διαφημιστές που διαφημίζουν προσωρινές εκθέσεις έχουν εξυπηρετήσει τον σκοπό τους μετά από λίγους μήνες, αλλά το ταπετσαρίνος από το οποίο κατασκευάζονται εξακολουθεί να βρίσκεται σε καλή κατάσταση. Κάθε σάκος κόβεται από τυπωμένο ταμπόν και ραμμένο με το χέρι και, ως εκ τούτου, είναι ένα είδος. Η συλλογή σακουλών από διαφημιστικά πανό πωλείται στο μουσείο.

Το υλικό από το οποίο κατασκευάζονται οι σακούλες κατασκευάστηκε στο εξωτερικό και εκτυπώθηκε στη Σλοβενία. Οι σάκοι είναι σχεδιασμένοι και ραμμένοι στη Σλοβενία. Πωλούνται στο μουσείο στο μουσείο του «Museum of Recent History Celje». Κατά συνέπεια, οι επισκέπτες που αγοράζουν τις σακούλες θα μεταφέρουν πρώην διαφημιστικά πλαίσια μουσείων σε πόλεις και κωμοπόλεις της Σλοβενίας, της Ευρώπης και του υπόλοιπου κόσμου.

Οι σακούλες γίνονται για παραγγελία από παλαιά μουσειακά πανό, κάνοντας χρήση των φύλλων ταπετσαρίας στα οποία διαφημίζουμε μουσειακές εκθέσεις. Μία από τις σακούλες είναι η συλλογή Urbano του μουσείου, η οποία περιέχει διάφορα αντικείμενα που συνδέονται με τον αστικό βίο και τον λαϊκό πολιτισμό. Ο σάκος αποτελεί μέρος της συλλογής του μουσείου, διότι αντικατοπτρίζει την τάση ανακύκλωσης, επαναχρησιμοποίησης και τοπικής παραγωγής.

Οι σακούλες κατασκευάζονται από παλιά πανό μπαχαρικών που διαφημίζουν εκθέσεις μουσείων. Το κομμάτι που χρησιμοποιείται για τη διαφήμιση προσωρινών εκθέσεων έχει εξυπηρετήσει τον σκοπό του μετά από λίγους μήνες. Τα πανό είναι μεγάλου μεγέθους, έτσι ώστε να διαθέτουν μεγάλο χώρο αποθήκευσης, αλλά θα ήταν ντροπή να τα απορρίψουν επειδή κατασκευάζονται από υψηλής ποιότητας υλικό πολλαπλών χρήσεων. Είναι πολύ εύκολο να κοπεί και να σφυρηλατηθεί και να λειτουργεί άριστα στην καθημερινή χρήση. Ως εκ τούτου, αντί να απορρίπτεται, το επιστόμιο μετατρέπεται σε σάκους ώμου που πωλούνται στο κατάστημα στο Museum of Recent History Celje.

Υλικό

Ταπετσαρία, ταινία/εκτύπωση, κοπή, ραφή

Διάσταση

740x380x60 mm

Αριθμός απογραφής

745: CEL· U-683

Δικαιώματα δημιουργού

Μουσείο πρόσφατης ιστορίας Celje

Κατάσταση

Σε αποθεματοποίηση

Πίστωση εικόνας

Matic Javornik

Το πιο διακοσμητικό ένδυμα στην καθημερινή ζωή είναι το μπλουζάκι, το οποίο μπορεί να μεταφέρει ένα μήνυμα, είναι ένα ταραχώδες μπλουζάκι ή ένα φορητό αλλά πολύτιμο αντικείμενο στον χρήστη του λόγω της ιστορίας του. Η αναβάθμιση απαιτεί πολλούς ενημερωμένους εταίρους — κάποιον με την ιδέα και, σήμερα, έναν συνειδητό αγοραστή μόδας. Το 2009 ένας σχεδιαστής τι-σερτ ανέλαβε την πρόκληση να δημιουργήσει ένα μπλουζάκι για τους συμμετέχοντες στο μεγαλύτερο φεστιβάλ της Εσθονίας — τραγούδι και χορού — από απόβλητα κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων. Ήταν σίγουρα μια υποδειγματική δράση οικολογικού βιώσιμου σχεδιασμού στις χώρες της Βαλτικής/στην Ευρώπη, στην οποία συμμετείχαν πάνω από 20 000 άτομα σε σύντομο χρονικό διάστημα (καλοκαίρι).

Ιστορία σχετικά με τον τρόπο αποφυγής των αποβλήτων, την εξοικονόμηση καθαρού νερού με τη χρήση διαφορετικής διαδικασίας κατασκευής και τον τρόπο εφαρμογής της φράσης «διατηρήστε τη χρήση τους» αντί της «απόρριψης» στο πλαίσιο των αποβλήτων κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων από τη μαζική παραγωγή.

«Γνωρίζουμε ότι κατά μέσο όρο χρειάζονται περίπου 310 γραμμάρια υφάσματος για την παραγωγή ενός ενδύματος; Δεδομένου ότι και τα 23 000 πουκάμισα για το φεστιβάλ τραγουδιού και χορού του 2009 κατασκευάστηκαν από απόβλητα υπερπαραγωγής που προέκυψαν από τη μαζική παραγωγή, εμποδίσαμε την ανάγκη κατασκευής περίπου 7 130 kg νέου υφάσματος. Ως εκ τούτου, εξοικονομήσαμε 82 570 λίτρα (82 570 m³) νερού και 80 040 kWh ενέργειας συνολικά και προλάβαμε 41 989 kg εκπομπών CO. Οι Εσθονοί μπορούν να σας ευχαριστήσουν θερμά σε όλους τους συμμετέχοντες στο φεστιβάλ, οι οποίοι συνέβαλαν πραγματικά στην αλλαγή της παγκόσμιας βιομηχανίας και στην παροχή χρήσιμων βασικών γνώσεων για την ανάπτυξη της νέας στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την κλωστοϋφαντουργία.

Τόποι: φεστιβάλ τραγουδιού και χορού, θερινές εκδηλώσεις. Ο Reet Aus, διδακτορικό (2022) είναι διεθνώς αναγνωρισμένος καθηγητής Φιλελευθέρων Τεχνών στο Πανεπιστήμιο του Tartu, ανώτερος ερευνητής στην Εσθονική Ακαδημία Τεχνών, συμμετέχει σε διεθνή ερευνητικά έργα, συνέβαλε στην ανάπτυξη της νέας στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την κλωστοϋφαντουργία 2035 και είναι ερευνητής στο Εργαστήριο Βιώσιμης Σχεδιασμού και Υλικού DiMa της Εσθονικής Ακαδημίας Τεχνών.

Η φοιτητική έκθεση που διοργανώθηκε στην αίθουσα DIY από το Μουσείο συγκέντρωσε μαθητές, επαγγελματίες, επιστήμονες και επαγγελματίες της ανώτερης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Τα ταξίδια στην ώρα καθοδηγούν έναν επισκέπτη μέσω της μόνιμης έκθεσης Encounters του Εθνικού Μουσείου της Εσθονίας, η οποία καλύπτει επίσης τα θέματα της καινοτομίας, των ανθρώπων και του περιβάλλοντος. Σε συνεργασία με το εσθονικό ίδρυμα Song and Dance Celebration Foundation. Ένα σύγχρονο μουσείο συλλέγει ιστορίες και αντικείμενα που αντικατοπτρίζουν τα παγκόσμια θέματα της κοινωνίας — περιβαλλοντικά βιώσιμες απόψεις και υλικό.

Στην κοινή έκθεση αναλύσαμε με τους μαθητές τον τρόπο με τον οποίο το βαμβάκι από τον αγρό μετατρέπεται σε χώρους υγειονομικής ταφής, μέσω της κατανάλωσης στο λιανικό εμπόριο, της κατανάλωσης κατ’ οίκον διανομής και του πλεονάσματος της αγοράς, καθώς και τις ευκαιρίες που προσφέρει η κυκλική οικονομία.

Τα απορρίμματα μαζικής παραγωγής αποτελούν όλο και περισσότερο λόγο για καινοτομία, για τον υπολογισμό των πραγματικών ποσοτήτων πλεονάσματος ινών βαμβακιού και για την εξεύρεση τρόπων χρήσης του πριν το υλικό καταστεί μη χρησιμοποιήσιμο απόβλητο. Συν ερωτήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο, πώς μπορεί να ξεκινήσει ενεργά η κυκλική οικονομία, πώς μπορούν να αξιοποιηθούν οι γνώσεις σχετικά με τις επιθυμητές καταναλωτικές συνήθειες και την καθημερινή ανακύκλωση (διαλογή αποβλήτων) στο επίπεδο των πολιτών.

Υλικό

Ραμμένες στο εργοστάσιο

Διάσταση

Βιώσιμος και φιλικός προς το περιβάλλον σχεδιασμός/παραγωγή

Αριθμός απογραφής

Δάνειο

Δικαιώματα δημιουργού

Εθνικό Μουσείο Εσθονίας

Κατάσταση

Σε εργαστήριο κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων, ψηφιοποιημένο

Πίστωση εικόνας

Εθνικό Μουσείο Εσθονίας