Rewolucyjny XIX wiek w Domu Historii Europejskiej w Brukseli: Narracja – Kontekst – Cele

Niniejszy dokument, ostatni rozdział książki poświęconej nowoczesności 1848/49, przedstawia część poświęconą rewolucjom europejskim XIX w. w ekspozycji stałej Domu Historii Europejskiej. Przedstawiono w nim główne tematy i kluczowe cele sekcji, a także jej dramatyczną strukturę i narracje krajowe, które leżą u jej podstaw. Szczególną uwagę zwraca się na badania naukowe, podejście dydaktyczne i strategie prezentowania europejskich rewolucji, które – choć różnią się pod względem miejsca pochodzenia, celów i wyników – również wykazują znaczne podobieństwa. Rewolucje, o których była mowa na wystawie, koncentrowały się głównie na walce o niepodległość narodową, tworzeniu zjednoczonych państw narodowych, dochodzeniu praw obywatelskich i politycznych, ustanowieniu liberalnych systemów konstytucyjnych i prawnych oraz poprawie warunków socjalnych. Naczelną koncepcją tej sekcji jest koncepcja „przemian politycznych”, która ma zastosowanie zarówno do poszczególnych rewolucji, rozumianych jako wydarzenia ponadnarodowe, jak i do całego XIX wieku, postrzeganego jako okres zmian politycznych, w którym Europa weszła w nowoczesność.

Dostępne do zakupu.

Odniesienie do doktryny

Perikles Christodoulou, „Das revolutionäre 19. Jahrhundert im Haus der Europäischen Geschichte in Brüssel: Narrativ, Kontext, Objekte”, w: A. Bartuschka – B. Bublies-Godau – E. Thalhofer – K. Wolff – D. Linnemann (red.), Die Modernität von 1848/49. Ambivalente Aufbrüche und neue Zugänge zur Revolution, Vormärz-Studien XLVIII (Bielefeld 2025), s. 429–442.